Bakı Apellyasiya Məhkəməsi Qərar — İş №2-1(103)-1519/2021

Azərbaycan Respublikası adından QƏRAR Bakı şəhəri İş № 2-1(103)-1519/2021 03.09.2021 BAKI APELLYASİYA MƏHKƏMƏSİ Hakimlər Nuriyeva Afaq Bayram qızı (sədrlik edən və məruzəçi-hakim), Yusifov Cahangir Afər oğlu və Bəktaşi Səadət İnayət qızından ibarət tərkibdə, Rüstəmova Vüsalə Dadaş qızının katibliyi ilə, İddiaçı cavabdeh Azərbaycan Respublikası Dövlət Miqrasiya Xidmətinə qarşı “qərarın ləğvi və qaçqın statusunun verilməsi” tələbinə dair inzibati mübahisə üzrə Bakı İnzibati Məhkəməsinin 10.03.2021-ci il tarixli, 2-1(112)-1799/2021 saylı qərarından iddiaçı tərəfindən verilmiş apellyasiya şikayətinə Bakı Apellyasiya Məhkəməsinin binasında (Bakı şəhəri, Z.Xəlilov küçəsi, 540-cı məhəllə) şifahi məhkəmə iclasında baxaraq məhkəmə kollegiyası, müəyyən etdi: Bakı İnzibati Məhkəməsinin 10.03.2021-ci il tarixli, 2-1(112)-1799/2021 saylı qərarı ilə iddia tələbinin təmin edilməməsi qərara alınmışdır (hakim A.Oruczadə). Həmin qərardan narazı qalan iddiaçı tərəfindən apellyasiya şikayəti verilmişdir. İşin halları: İddiaçı cavabdeh Azərbaycan Respublikası Dövlət Miqrasiya Xidmətinə qarşı iddia ərizəsi ilə Bakı İnzibati Məhkəməsinə müraciət edərək, Azərbaycan Respublikası Dövlət Miqrasiya Xidmətinin Vİ16/4 nömrəli 19 may 2020-ci il tarixli qaçqın statusu verilməsindən imtina edilməsi haqqında qərarın ləğv edilməsi; cavabdeh Azərbaycan Respublikası Dövlət Miqrasiya Xidmətinin üzərinə iddiaçıya və ailə üzvlərinə qaçqın statusu verilməsi barədə qərar çıxarılmasını xahiş etmişdir. İddiaçı iddia tələbini onunla əsaslandırmışdır ki, iddiaçı 29 mart 1977-ci ildə Pakistan İslam Respublikasının Sind vilayətinin Karaçı şəhərində anadan olmuş və 1992-ci ildə orta təhsilini başa vurduqdan sonra National adlı kollecdə və daha sonra Karaçı Universitetinin Humanitar elmlər fakültəsində təhsil almış, lakin təhsilimi başa çatdıra bilməmiş və Geo and ARB TV televiziyasında çalışmağa başlamış,eyni zamanda maşın alışı və satışı ilə də məşğul olmuşdur.Ailəli olmaqla 2 övladı vardır,hər iki valideyni dünyasını dəyişmişdir. Onun həyat yoldaşı mərsiyə deməklə məşğul olmuş və 2019-cu ilin aprel ayında naməlum şəxslər onun üzünə yandırıcı maddə(turşu) atmış və nəticədə həyat yoldaşının üzü və qolu yanmış, bu barədə hüquq mühafizə orqanlarına etmiş olduğu şikayətlərinə baxılmamış və həmin şəxslər məsuliyyətə cəlb edilməmişlər. Bundan başqa maddi sıxıntılar yaranmış və əsassız olaraq 2019-cu ilin mart ayında həbs edilmiş və həbsdən çıxandan sonra özü, həyat yoldaşı naməlum şəxslər tərəfindən hədə-qorxulara məruz qalmış, təhdid edilmiş və izlənilmiş,hətta uşaqlarının da oğurlanacağı və ailənin məhv ediləcəyi barədə təhdidlər olmuşdur. Bu vəziyyətdə dövlət orqanlarının bu məsələdə ona köməklik göstərmədiyini və arxasında durmadığını görmüş, dövlətdən təminatın olmadığını anlayaraq özünün və ailənin həyat təhlükəsizliyini təmin etmək üçün 18 aprel 2020-ci il tarixdə Azərbaycan Respublikasına gəlmiş və bu dövlətdə özünü və ailə üzvlərini daha təhlükəsiz hiss etmiş, bu səbəbdən də ona və ailə üzvlərinə qaçqın statusunun verilməsi ilə bağlı müraciət etmişdir. Qeyd edilənlərə əsasən iddia tələbinin təmin edilməsi məhkəmədən xahiş edilmişdir. İş üzrə Bakı İnzibat Məhkəməsi yuxarıda göstərilən qərarı qəbul etmişdir. Apellyasiya şikayətinin dəlilləri və işdə iştirak edən şəxslərin izahatları: Apellyasiya şikayəti onunla əsaslandıırlmışdır ki, iddiaçı 29 mart 1977-ci ildə Pakistan İslam Respublikasının Sind vilayətinin Karaçı şəhərində anadan olmuş və 1992ci ildə orta təhsilini başa vurduqdan sonra National adlı kollecdə və daha sonra Karaçı Universitetinin Humanitar elmlər fakültəsində təhsil almış, lakin təhsilimi başa çatdıra bilməmiş və Geo and ARB TV televiziyasında çalışmağa başlamış,eyni zamanda maşın alışı və satışı ilə də məşğul olmuşdur.Ailəli olmaqla 2 övladı vardır,hər iki valideyni dünyasını dəyişmişdir. Onun həyat yoldaşı mərsiyə deməklə məşğul olmuş və 2019-cu ilin aprel ayında naməlum şəxslər onun üzünə yandırıcı maddə(turşu) atmış və nəticədə həyat yoldaşının üzü və qolu yanmış, bu barədə hüquq mühafizə orqanlarına etmiş olduğu şikayətlərinə baxılmamış və həmin şəxslər məsuliyyətə cəlb edilməmişlər. Bundan başqa maddi sıxıntılar yaranmış və əsassız olaraq 2019-cu ilin mart ayında həbs edilmiş və həbsdən çıxandan sonra özü, həyat yoldaşı naməlum şəxslər tərəfindən hədə- qorxulara məruz qalmış, təhdid edilmiş və izlənilmiş,hətta uşaqlarının da oğurlanacağı və ailənin məhv ediləcəyi barədə təhdidlər olmuşdur. Bu vəziyyətdə dövlət orqanlarının bu məsələdə ona köməklik göstərmədiyini və arxasında durmadığını görmüş, dövlətdən təminatın olmadığını anlayaraq özünün və ailənin həyat təhlükəsizliyini təmin etmək üçün 18 aprel 2020-ci il tarixdə Azərbaycan Respublikasına gəlmiş və bu dövlətdə özünü və ailə üzvlərini daha təhlükəsiz hiss etmiş, bu səbəbdən də ona və ailə üzvlərinə qaçqın statusunun verilməsi ilə bağlı müraciət etmişdir. Onun vəsatəti Miqrasiya Xidməti tərəfindən təmin edilməmişdir. Məhkəmə də cavabdehin hərəkətini doğru hesab etmişdir. Ona görə də birinci instansiya məhkəməsinin qərarının ləğv edilməsi, iddianın təmin edilməsini xahiş edilmişdir. Tərəflər məhkəmə iclasının vaxtı və yeri haqqında lazımi qaydada xəbərdar edilsələr də, nümayəndələri məhkəmə iclasına gəlməmiş və gəlməmələrinin səbəbləri barədə məhkəməyə məlumat verməmişlər. Məhkəmə kollegiyası Azərbaycan Respublikası İnzibati Prosessual Məcəlləsinin 62.3-cü maddəsinə əsaslanaraq şifahi məhkəmə baxışı ilə bağlı iclasa çağırılan tərəflərin iştirakı olmadan işə baxılması və iş üzrə müvafiq qərarın qəbul edilməsini mümkün hesab etmişdir. Hüquqi məsələlər: Azərbaycan Respublikasının İnzibati Prosessual Məcəlləsinin 87.7-ci maddəsinə əsasən apellyasiya instansiya məhkəməsi, bir qayda olaraq, mübahisə ilə bağlı işə mahiyyəti üzrə baxaraq həll edir. Məhkəmə kollegiyası məruzəçi-hakimin məruzəsini, işdə iştirak edən şəxsin izahatını dinləyərək, iş materiallarını araşdıraraq, apellyasiya şikayətinin dəlillərini müzakirə edərək, apellyasiya şikayətinin təmin edilməməsi nəticəsinə gəlir. Belə ki, işdən görünür ki, 29.03.1977-ci ildə anadan olmuş Pakistan İslam Respublikaısnın vətəndaşı İddiaçı və onun ailə üzvləri (arvadı 25.06.1982-cü il təvəllüdlü Batool Nobia, qızı 06.06.2010-cu il təvəllüdlü Batool Areesha, oğlu 20.10.2015-ci il təvəllüdlü X1) həqiqətən qaçqın statusu almaq məqsədilə Azərbaycan Respublikası Dövlət Miqrasiya Xidmətinə 04 may 2020-ci il tarixdə ərizə ilə müraciət etmiş, onun adına 44- 2020 saylı şəxsi işi açılmışdır. Qaçqın statusu verilməsi haqqında vəsatətin (ərizə-anketin) qeydiyyatı və müsahibə zamanı Pakistan İslam Respublikasının Sınd vilayətinin Karaçi şəhərində anadan olduğunu, dini etiqadına görə müsəlman (şiə) olduğunu, 1992-ci ildə on illik orta təhsilini bitirdikdən sonra National adlı kollecdə iki il təhsil aldığını, sonradan Karaçi universitetinin humanitar elmlər fakültəsinə daxil olduğunu, lakin təhsilini tamamlaya bilmədiyini, Geo and ARV TV televiziyasında çalışdığını, həmçinin maşın alışı və satışı ilə məşğul olduğunu bildirmişdir. Özü və ailə üzvləri barədə məlumat verən ərizəçi evli olduğunu, bu evlilikdən ıkı övladının doğulduğunu, bir qardaşı, bir bacısının olduğunu, atasının 2010-cu ildə, anasının isə 2019-cu ildə vəfat etdiklərini, bacıqardaşının Kanadada, həyat yoldaşının və övladlarının isə hazırda onunla birlikdə Azərbaycan Respublikasında yaşadıqlarını bildirmişdir. Ərizəçi arvadının mərsiyə deməklə məşğul olduğunu, bu fəaliyyətinə görə naməlum şəxslərin 2019-cu ilin aprel ayında ona (arvadına) yandırıcı maddə (turşu) atdıqlarını, arvadının üzünün və qolunun yandığını, bu barədə hüquq-mühafizə orqanına müraciət etdiklərini, lakin müraciətin nəticəsiz qaldığını demişdir Ərizəçi eyni zamanda maddiyyət baxımından probleminin olduğunu, borcu yarandığını, 2019-cu ilin mart ayında həbs edildiyini, həbsdən çıxdıqdan sonra maliyə problemi, həmçinin arvadının naməlum şəxslər tərəfindən təhdidi səbəbindən Pakistanda qalmaq istəmədiyini və ölkəsini tərk edərək 18 fevral 2020-ci il tarixdə ailə üzvləri ilə birlikdə Azərbaycan Respublikasına gəldiyini bildirmişdir.Ərizəçinin arvadı Batool Nobia ilə keçirilən müsahibə zamanı o, ərinin dediklərini təsdiq edərək eyni problem səbəbindən ölkəni tərk etdiklərini bildirmişdir.Ərizəanketinin qeydiyyatı və müsahibəsi zamanı ərizəçinin verdiyi məlumatların həqıqətə uyğunluğunun təhlili aparılmış və onun söylədiyi məlumatların bır qismi sübuta yetirilmişdir. Belə kı. ərizəçi özünün və ailə üzvlərinin etibarlı pasportlarını təqdim edərək adlarını, yaşlarını, vətəndaşlıqlarını, doğulduğu yerləri sübut etmiş və bu doğru olaraq qəbul edilmişdir Ərizəçi arvadının üzərinə naməlum şəxslər tərəfindən 2019-cu ilin aprel ayında yandırıcı maddənin atıldığını desə də, onun arvadı ilə keçirilən müsahibə zamanı o bu hadisənin 24 dekabr 2019-cu il tarixdə baş verdiyini bildirmişdir.X3 X2 Hasanın müsahibə zamanı verdiyi izahatlardan məlum olmuşdur ki, o, vətəndaşı olduğu ölkədə heç bir sosial qrupa qoşulmamış, siyasi fəaliyyətlə məşğul olmamış, irqi əlamətinə, milliyyətinə və dini etiqadına görə təqib olunmamışdır, işin materiallarına əsasən müəyyənləşdirilmişdir ki, ərizəçinin nə özü. nə də ailə üzvləri vətəndaşı olduqları ölkədə dövlət orqanları tərəfindən təqibə məruz qalmamışlar. Müvafiq prosedur hərəkətlər yerinə yetirildikdən sonra X3 X2 Hasan şəxsi işi (ailə üzvləri ilə birlikdə) “İnzibati icraat haqqında” Azərbaycan Respublikasının Qanunun 21.1 və 21.2-ci maddələrinə əsasən “Qaçqın” statusu verilməsi haqqında vəsatətə baxılması üzrə Komissiyada ərizəçinin iştirakı ilə müzakirə edilmiş, onun Komissiyada iştirakı dinlənilməsi, o cümlədən qeyd edilən arqumentlərə qarşı öz dəlillərini təqdim etməsi imkanı təmin edilmiş, qaçqın statusu verilməsi ilə bağlı onun və arvadının gətirdikləri dəlillər Azərbaycan Respublikası qanunvericiliyinin tələbləri çərçivəsində qiymətləndirilmişdir. Azərbaycan Respublikası Dövlət Miqrasiya Xidmətinin 29 iyun 2020-ci il tarixli 149 nömrəli qərarı ilə qaçqın statusu verilməsindən imtina edilməsinə dair Dövlət Miqrasiya Xidmətinin 19.05.2020-ci il tarixli, Vİ-16/4 saylı qərarından Pakistan İslam Respublikasının vətəndaşı X3 X2 Hasan tərəfindən verilmiş şikayət əsassız olduğuna görə təmin edilməyərək qərarın dəyişdirilmədən saxlanılması qərara alınmışdır. Məhkəmə hesab edir ki, iddiaçıya qaçqın statusunun verilməsi ilə bağlı mübahisənin qanuni və əsaslı həllinə nail olmaq işə aşağdakı qanunvericilik aktlarının müddəaları tətbiq olunmalıdır. «Qaçqın və məcburi köçkünlərin (ölkə daxilində köçürülmüş şəxslərin) statusu haqqında» Azərbaycan Respublikası Qanunun 1-ci maddəsinə əsasən «Qaçqın» - Azərbaycan Respublikasının vətəndaşı olmayıb, irqi əlamətinə, milliyyətinə, dini etiqadına, müəyyən sosial qrupa mənsubluğuna və ya siyasi əqidəsinə görə təqiblərin qurbanı olmaq barəsində tam əsaslı ehtiyat üzündən vətəndaşı olduğu ölkədən kənarda qalan və eyni ehtiyat üzündən həminölkənin himayəsindən istifadə edə bilməyən və ya istifadə etmək istəməyən, yaxud müəyyən vətəndaşlığı olmayıb oxşar hallar nəticəsində əvvəl adətən yaşadığı ölkədən kənarda qalan, ehtiyat üzündən oraya qayıda bilməyən və ya qayıtmaq istəməyən ş şəxsdir. Həmin Qanunun 10-cu maddəsinin 2-ci hissəsinə əsasən qaçqın statusu verilməsi haqqında vəsatətə baxılması qaydasını Azərbaycan Respublikasının müvafiq icra hakimiyyəti orqanı müəyyənləşdirir. Həmin Qanunun 12-ci maddəsinə əsasən qaçqın və ya məcburi köçkün (ölkə daxilində köçürülmüş şəxs) statusu verilməsi haqqında qərarı Azərbaycan Respublikasının müvafiq icra hakimiyyəti orqanı qaçqın statusu verilməsi haqqında vəsatətin qeydə alındığı gündən üç ay ərzində və məcburi köçkün (ölkə daxilində köçürülmüş şəxs) Azərbaycan Respublikasının müvafiq icra hakimiyyəti orqanında qeydiyyatdan keçdiyi gündən bir ay ərzində qəbul edir. Həmin Qanunun 13-cü maddəsində isə təsbit edilmişdir ki, şəxsə qaçqın statusu verməkdən imtina edildikdə bu barədə ona qərarın qəbul edildiyi vaxtdan beş gün müddətində imtinanın səbəbləri və qəbul edilmiş qərardan şikayət verilməsi qaydası göstərilməklə yazılı məlumat verilir. İnzibati Prosessual Məcəllənin 74-cü maddəsinə əsasən inzibati orqanın diskresion səlahiyyətlər əsasında hərəkət etdiyi hallarda məhkəmə, həmçinin inzibati aktın və ya inzibati aktın qəbul edilməsindən imtinanın yaxud inzibati orqanın hərəkətsizliyi səbəbindən inzibati aktın qəbul edilməməsinin diskresion səlahiyyətlərin qanunla müəyyən olunmuş hədlərinə əməl olunmaması və ya diskresion hüququn həmin səlahiyyətlərin məqsədinə uyğun şəkildə həyata keçirilməməsi baxımından qanunsuz olub-olmadığını yoxlayır. Yuxarıda göstərilənlərə əsaslanaraq birinci instansiya məhkəməsi hesab etmişdir ki, qaçqın statusunun verilməsi və ya onun verilməsindən imtina barədə qərarlardan birinin qəbul edilməsi cavabdehin diskresion səlahiyyətlərinə aid məsələdir. Buna görə, cavabdeh bu səlahiyyətini qanunla müəyyən olunmuş hədlərdə və həmin səlahiyyətlərin məqsədinə uyğun həyata keçirdikdə məhkəmə həmin məsələyə müdaxilə edə bilməz. Bu mənada, belə işlərdə məhkəmə nəzarətinin həddi onunla məhdudlaşır ki, işin müəyyən olunmuş faktiki halları nəzərə alındığında diskresion səlahiyyətlər qanunla müəyyən olunmuş həddlərdə və həmin səlahiyyətlərin məqsədinə uyğun həyata keçirilmişdirmi? Azərbaycan Respublikası Prezidentinin 2000-ci il 13 noyabr tarixli, 419 nömrəli Fərmanı ilə təsdiq edilmiş, «Qaçqın» statusu verilməsi haqqında vəsatətə baxılması Qaydasının preambulasına əsasən bu Qayda Azərbaycan Respublikasının Konstitusiyasına, «Qaçqınların və məcburi köçkünlərin (ölkə daxilində köçürülmüş şəxslərin) statusu haqqında» Azərbaycan Respublikasının Qanununa, Birləşmiş Millətlər Təşkilatının Qaçqınların statusu haqqında 1951-ci il Konvensiyasına, 1967-ci il Protokoluna, Azərbaycan Respublikası Prezidentinin 1999-cu il 8 iyul tarixli 148 nömrəli Fərmanına, habelə, Azərbaycan Respublikasının digər qanunvericilik aktlarına uyğun olaraq hazırlanmışdır və Azərbaycan Respublikasında «Qaçqın» statusunun verilməsi haqqında vəsatətə baxılması qaydasını müəyyən edir. Həmin «Qayda»nın 1-ci bəndinin 3-cü abzasına əsasən «Qaçqın» statusu verilməsi barədə vəsatətlə müraciət edən şəxs vəsatətində «Qaçqın» statusu verilmə xahişinin səbəblərini göstərməklə xüsusi anket blankını doldurmalı, özünün, habelə (himayəsində və qəyyumluğunda olan şəxslər də daxil olmaqla) ailə üzvləri barədə məlumatları göstərməklə ölkəsi, doğulduğu yer, ailə vəziyyəti haqqında məlumatları qeyd edir, yol sənədini və şəxsiyyətini təsdiq edən sənədi (xarici pasport, yol vəsiqəsi və s.) Dövlət Miqrasiya Xidmətinə təhvil verir. Həmin «Qayda»nın 7-9-cu bəndlrinə əsasən: «Qaçqın» statusu verilməsi haqqında vəsatət verən şəxslə Dövlət Miqrasiya Xidmətinin səlahiyyətli əməkdaşları müsahibə aparır. Müsahibə fərdi qaydada keçirilir və məzmunu aşkarlanmır. Müsahibə zamanı şəxs «Qaçqın» statusu verilməsi xahişinin səbəblərini izah edən faktları bildirməli, həmçinin onun yaşadığı yerlər, hərəkət marşrutları, başqa dövlətlərin ərazisində dayanma səbəbləri, həmin dövlətlərdə ona «Qaçqın» statusu verilməsi barədə müraciət edib-etməməsi və digər zəruri faktlar barədə məlumat verməlidir. «Qaçqın» statusu almaq niyyətində olan şəxs özü barəsində məlumat verməkdən imtina edərsə və ya «Qaçqın» statusu verilməsi xahişinin səbəblərinə dair bilərəkdən yanlış məlumat verərsə, onun vəsatətinə baxılması müxtəlif mərhələlərdə dayandırılır və şəxsə qüvvədə olan qanunvericiliyə uyğun olaraq «Qaçqın» statusu verməkdən imtina edilir. Göründüyü kimi, Azərbaycan Respublikasında qаçqın stаtusu irqi əlamətinə, milliyyətinə, dini etiqadına, müəyyən sosial qrupa mənsubluğuna və ya siyasi əqidəsinə görə təqib olunan, öz ölkəsinin himayəsindən istifadə edə bilməyən başqa ölkələrin vətəndaşlarına, yaxud vətəndaşlığı olmayan şəxslərə verilir. Halbuki iddiaçı tərəfindən verilmiş müsahibə və digər sənədlərlə müəyyən edilmişdir ki, iddiaçının təhdid və təqibə məruz qaldığı aşkar olunmamışdır. İddiaçı vətandaşı olduğu ölkədə heç bir sosial qrupa qoşulmamış, siyasi fəaliyyətlə məşğul olmamış, irqi əlamətinə, milliyyətinə və dini etiqadına görə təqib olunmamış, vətəndaşı olduğu ölkədə dövlət orqanları tərəfindən təqibə məruz qalmamışdır. Qaçqın statusunun verilməsi ilə bağlı işlərdə inzibati orqanın üzərinə düşən vəzifə olduqca çətin şərtlərdə real əsaslı təqib qorxusunun mövcud olub-olmadığını aşkar etməkdir. Buna görə, irqi əlamətinə, milliyyətinə, dini etiqadına, müəyyən sosial qrupa mənsubluğuna və ya siyasi əqidəsinə görə təqiblərin qurbanı olmaq barəsində tam əsaslı ehtiyat sübut olunmadıqda şəxslər başqa əsaslara istinadla qaçqın statusu almaq hüququna malik deyildirlər. Birinci instansiya məhkəməsi belə nəticəyə gəlmişdir ki, işin müəyyən olunmuş faktiki halları nəzərə alındığından qaçqın statusu verilməkdən imtina edilərkən cavabdeh özünün diskresion səlahiyyətlərini qanunla müəyyən olunmuş həddlərdə və həmin səlahiyyətlərin məqsədinə uyğun həyata keçirmişdir. İddiaçıya qаçqın stаtusunun vеrilməsindən qаnuni əsаslаrlа imtinа оlunduğundаn, işin bu cür hаlındа isə cavabdehin hər hаnsı qаnunsuz hərəkətə yоl vеrilməsi hər hаnsı dəlil ilə sübutа yеtirilmədiyindən, birinci instansiya məhkəməsi hesab etmişdir ki, iddiaçı iddia tələbində haqlı deyildir. Məhkəmə kollegiyası apelyasiya şikayətinin dəlillərini qəbul etmir və hesab edir ki, birinci instansiya məhkəməsi iddianı rədd edərək düzgün nəticəyə gəlmişdir, ona görə də apellyasiya şikayəti təmin edilməməli, birinci instansiya məhkəməsinin 10.03.2021-ci il tarixli 2-1(112)-1799/2021 saylı qərarı dəyişdirilmədən saxlanılmalıdır. İPM-nin 87.6-cı maddəsinə əsasən apellyasiya instansiyası məhkəməsi birinci instansiya məhkəməsinin qərarını dəyişdirmədən qüvvədə saxlaya bilər, dəyişdirə bilər və ya ləğv edərək (tam və ya qismən) yeni qərar qəbul edə bilər. Birinci instansiya məhkəməsinin qərarı apellyasiya tələbi həddində dəyişdirilə bilər. Şərh edilənlərə əsasən və Azərbaycan Respublikasının İnzibati Prosessual Məcəlləsinin 68.2, 69, 87.6, 89 və 94.1-ci maddələrini rəhbər tutaraq, məhkəmə kollegiyası, qərara aldı: İddiaçı tərəfindən verilmiş apellyasiya şikayəti təmin edilməsin. Bakı İnzibati Məhkəməsinin 10.03.2021-ci il tarixli 2-1(112)-1799/2021 saylı qərarı dəyişdirilmədən saxlanılsın. Qərardan təqdim olunduğu gündən 30 gün müddətində Bakı Apellyasiya Məhkəməsi vasitəsi ilə Azərbaycan Respublikası Ali Məhkəməsinin İnzibati Kollegiyasına (Bakı şəhəri, Yusif Səfərov küçəsi 14, 1193-cü məhəllə) kassasiya şikayəti verilə bilər. Sədrlik edən: Afaq Nuriyeva Hakimlər: Cahangir Yusifov Səadət Bəktaşi