Bakı İnzibati Məhkəməsi Qərar — İş №2-1(112)-4568/2023

Azərbaycan Respublikası adından QƏRAR Bakı şəhəri İş № 2-1(112)-4568/2023 06.03.2023 BAKİ İNZİBATİ MƏHKƏMƏSİ Hakim Həsənov Orxan Xaqani oğlunun sədrliyi, İddiaçı və cavabdehin nümayəndəsinin iştirakı ilə İddiaçı cavabdeh Əmək və Əhalinin Sosial Müdafiəsi Nazirliyi tabeliyində Dövlət Sosial Müdafiə Fondunun Sosial Ödənişlərin Təyinatı üzrə Mərkəzi Filialına qarşı “müavinətin ödənilməsi” tələbinə dair inzibati işə məhkəmənin binasında (Bakı şəhəri, N.Vəzirov küçəsi 56) açıq məhkəmə iclasında baxaraq, müəyyən etdi: İddiaçı cavabdeh Əmək və Əhalinin Sosial Müdafiəsi Nazirliyi tabeliyində Dövlət Sosial Müdafiə Fondunun Sosial Ödənişlərin Təyinatı üzrə Mərkəzi Filialına qarşı “müavinətin ödənilməsi” barədə qərar qəbul edilməsini xahiş etmişdir. İddia onunla əsaslandırılmışdır ki, ona müharibə veteranı adı və vəsiqəsi 1998-ci il tarixdə verilmiş, cavabdehə ödənilməmiş müavinətlərin ödənilməsini xahiş etmiş, lakin müraciətin təminindən imtina edilmişdir. Halbuki, müharibə veteranı olmasına baxmayaraq 01 aprel 2019-cu il tarixədək ona ödənilməli olan müavinət ödənilməmişdir. Etiraz onunla əsaslandırılmışdır ki, “Sosial müavinətlər haqqında” Qanun 01 yanvar 2006-cı il tarixdən qüvvəyə minmişdir. İddiaçıya veteran vəsiqəsi isə 25 avqust 1998-ci il tarixdən verilmişdir. Göründüyü kimi Qanunun müddəaları qüvvəyə mindiyi vaxtdan Azərbaycan Respublikası Prezidentinin 15 aprel 2019-cu il tarixli Fərmanı qüvvəyə minənədək vəsiqə almış şəxslərə münasibətdə şamil edilə bilər. Əlavə olaraq qeyd edilmişdir ki, iddiaçı veteran vəsiqəsini 1998-ci il tarixdə alsa da, əvvəlki dövrlərlə bağlı müavinətin ödənilməsi ilə bağlı müraciət 26 yanvar 2022-ci il tarixdən həyata keçirilmişdir. Məhkəmə iclasında iştirak edən iddiaçı iddia tələbinin təmin edilməsini xahiş etdi. Məhkəmə iclasında iştirak edən cavabdehin nümayəndəsi iddia tələbinin təmin edilməməsini xahiş etdi. Məhkəmə iddia tələbi ilə bağlı ilk növbədə qeyd edir ki, iddia ərizəsi onun mümkünlüyünü şərtləndirilən tələblərə cavab verməklə təqdim olunmuş və bu səbəbdən mümkün hesab edilir. Belə ki, irəli sürülmüş iddia inzibati prosessual qanunvericiliklə müəyyən edilmiş ümumi və xüsusi mümkünlük şərtlərinə riayət edilməklə təqdim edilmişdir. İddia tələbinin mahiyyəti ilə bağlı isə məhkəmə işin materiallarını araşdıraraq hesab edir ki, iddia qismən təmin olunmalıdır. Gəlinən nəticə ilə bağlı aşağıdakıların qeyd edilməsi zəruri hesab olunur. Qeyd olunmalıdır ki, hazırkı işlə üzrə mövcud inzibati praktika onun göstərir ki, şəxs xx.xx.2019-cu il tarixdən, yəni “Müharibə veteranlarına Azərbaycan Respublikası Prezidentinin təqaüdü”nün təsis edilməsi haqqında Azərbaycan Respublikası Prezidentinin 15 aprel 2019-cu il tarixli Fərmanı qüvvəyə mindiyi vaxtdan əvvəl müharibə veteranı statusu almışdırsa ona müavinət son üç il nəzərə alınmaqla ödənilir. Şəxs həmin tarixdən sonra veteran statusu qazanırdısa, ona ümumiyyətlə son 3 il üçün olan ödənişlər həyata keçirilmirdi. Göründüyü kimi iddianın təmin və ya rədd edilməsi əsası şəxsə veteran statusunun xx.xx.2019-cu il tarixdən əvvəl və ya sonra verilməsindən asılı olaraq müəyyən edilir. Hazırkı işin faktiki halları isə fərqlidir. Belə ki, hazırkı işin faktiki hallarına əsasən analoji işlərdən fərqli olaraq iddiaçı xx.xx.2019-cu il tarixdən əvvəl, yəni xx.xx.1998-ci il tarixdə veteran statusu qazanmışdır. Lakin, o uzun müddət ərzində müavinətin təyin edilməsi ilə bağlı müraciət etməmiş, yalnız xx.xx.2022-ci il tarixdə təqaüd alınması ilə bağlı müraciət etmişdir ki, iddianın qeyd olunan səbəbdən qismən təmin edilməsi ilə bağlı həm qanunvericiliyin, o cümlədən Ali Məhkəmənin həmin faktiki hallarla bağlı mövqeyi nəzərə alınmaqla məhkəmə aşağıdakıların qeyd edilməsini zəruri hesab edir. “Sosial müavinətlər haqqında” Qanunun: -1.0.1-ci maddəsinə əsasən sosial müavinətlər – bu Qanunla müəyyən edilmiş qaydada ayrı-ayrı kateqoriya şəxslərə sosial yardım göstərilməsi məqsədilə aylıq və ya birdəfəlik ödənilən pul vəsaitidir. -3.1-ci maddəsinə əsasən Azərbaycan Respublikasının vətəndaşları bu qanunla müəyyən edilmiş şərtlərlə və qaydada aylıq və birdəfəlik müavinət almaq hüququna malikdirlər. -9.1-ci maddəsinə əsasən ən çoxu müraciət edilməzdən əvvəlki üç il üçün ödənilməklə, aylıq müavinətlər (işsizlik müavinəti və vəfat etmiş Azərbaycan Respublikasının keçmiş Prezidentinin arvadına (ərinə) və ya öhdəsində olan uşağına ödənilən müavinət istisna olmaqla), müraciət edilmə vaxtından asılı olmayaraq bu Qanunun qüvvəyə mindiyi gündən sonra onu almaq hüququ yaranan gündən təyin edilir. -10.3-cü maddəsinə əsasən Müvafiq icra hakimiyyəti orqanlarına zəruri sənədlərlə (yaşı, əlilliyi, ailə başçısının itirilməsini və sairə təsdiq edən sənədlər) birlikdə ərizənin təqdim edildiyi gün müavinət təyin olunması üçün müraciət edilən gün hesab olunur. “Veteranlar haqqında” Qanunun: -2-ci maddəsinə əsasən veteranlar haqqında Azərbaycan Respublikasının qanunvericiliyi bu Qanundan və Azərbaycan Respublikasının sosial-məişət, nəqliyyat xidmətləri, tibbi yardım göstərilməsində və başqa sahələrdə veteranların hüquqlarını və güzəştlərini müəyyənləşdirən digər qanunvericilik aktlarından ibarətdir. -3-cü maddəsinin 1-ci hissəsinin 2-ci bəndinə əsasən Azərbaycan Respublikasının ərazi bütövlüyü uğurunda döyüş əməliyyatlarında iştirak etmiş şəxslər müharibə veteranı sayılırlar. -7-ci maddəyə əsasən müharibə veteranı adı verilməsi qaydaları və şərtləri müvafiq icra hakimiyyəti orqanı tərəfindən müəyyən edilir. Veteranlar üçün nəzərdə tutulmuş güzəştlər veteran vəsiqəsi təqdim edildikdə həyata keçirilir. Məhkəmə qeyd edir ki, ilk növbədə şəxsin müharibə veteranı statusu alması ilə bu statusdan irəli gələn hüquq, güzəşt və imtiyazlardan istifadəsi imkanları fərqləndirilməlidir. Yuxarıda qeyd olunan “Veteranlar haqqında” Qanunun 2-ci maddəsindən də göründüyü kimi, veteranlar haqqında qanunvericilik yalnız “Veteranlar haqqında” Qanunun özündən ibarət deyil, o, həmçinin bütün digər başqa sahələrdə veteranların hüquqlarını və güzəştlərini müəyyənləşdirən digər qanunvericilik aktlarından da ibarətdir. Bu isə o deməkdir ki, veteranlar həmin statusu əldə etdikdən sonra qanunvericilikdə nəzərdə tutulmuş çoxşaxəli hüquq, güzəşt və imtiyazlardan istifadə imkanları qazanırlar. Müvafiq olaraq sözügedən hüquq, güzəşt və imtiyazlardan da məhz onların təsbit olunduğu qanunvericiliyin müəyyən etdiyi qaydaya uyğun istifadə edə bilərlər. Həmin hüquqi mövqeyə uyğun olaraq nəzərə alınmalıdır ki, iddiaçının hazırkı tələbi “Sosial müavinətlər haqqında” Qanundan irəli gələn müavinətin alınması ilə bağlı olduğundan bu tələbin əsaslılığına, o cümlədən əsaslı olduğu halda, müavinətin hansı tarixdən təyin edilməli və hansı dövrlər üzrə ödənilməli olduğuna dair məsələyə “Veteranlar haqqında” Qanunun normalarına görə deyil, məhz həmin sosial müavinətin verilməsi məsələsini həll edən xüsusi qanun kimi çıxış edən “Sosial müavinətlər haqqında” Qanunun normalarına əsasən qiymət verilməlidir. Bu baxımından məhkəmə hesab edir ki, müharibə veteranı olmuş şəxsin müharibə veteranı olması faktını təsdiq edən sənədi nə zaman almasından asılı olmayaraq ona ən çoxu müraciət edilməzdən əvvəlki üç il üçün ödənilməklə aylıq müavinətlər müraciət edilmə vaxtından asılı olmayaraq “Sosial müavinət haqqında” Qanunun qüvvəyə mindiyi gündən sonra onu almaq hüququ yaranan gündən təyin edilməlidir. Belə ki, iddiaçı Azərbaycan Respublikasının ərazi bütövlüyü uğurunda döyüş əməliyyatlarında iştirak etdiyi üçün “Veteranlar haqqında” Qanunun 3-cü maddəsinin 1-ci hissəsinin 2-ci bəndinə uyğun olaraq müharibə veteranı sayılmış və ona bu hüququ təsdiq edən müvafiq vəsiqə verilmişdir. Lakin o, müharibə veteranı kimi hüquqlarını həmin Qanunun 7-ci maddəsinə əsasən veteran vəsiqəsini əldə etdiyi vaxtdan həyata keçirməyə başlasa da, “Sosial müavinətlər haqqında” Qanunun 9.1-ci maddəsinə əsasən müavinətin ən çoxu müraciət edilməzdən əvvəlki üç il üçün ödənilməsini tələb edə bilər. Nəzərə almaq lazımdır ki, “Sosial müavinətlər haqqında” Qanunun 9.1-ci maddəsində müavinətin ödənilməsi və onun təyin edilməsi anlayışları fərqləndirilmişdir. Qanun müavinətin təyin edilməsi anını həll etməklə yanaşı, həm də müəyyən etmişdir ki, sözügedən müavinətlər müraciət edilməzdən əvvəlki üç il üçün ödənilməlidir. Hazırkı işin hallarından isə müəyyən olunur ki, iddiaçıya müharibə veteranı vəsiqəsi 25 avqust 1998-ci il tarixdə verilmiş olsa da, məhkəmə icraatı zamanı cavabdeh tərəfindən təqdim edilmiş müavinət işində olan sənədlərdən müəyyən edilir ki, iddiaçı xx.xx.2022-ci il tarixdə cavabdeh inzibati orqana müraciət etmiş və “Müharibə veteranlarına Azərbaycan Respublikası Prezidentinin təqaüdü”nün təsis edilməsi haqqında Azərbaycan Respublikası Prezidentinin 15 aprel 2019-cu il tarixli Fərmanı ilə iddiaçıya 01 aprel 2019-cu il tarixdən Prezident təqaüdü təyin edilmişdir. Nəzərə alınmalıdır ki, iddiaçı hazırkı tələblə cavabdehə xx.xx.2022-ci il tarixdə müraciət etdiyindən, ona müavinətin ödənilməsi müddəti 3 il əvvəldən, yəni xx.xx.2019-ci ildən başlanmaqla xx.xx.2019-cu il tarixi ilə məhdudlaşmalıdır. Belə ki, “Müharibə veteranlarına Azərbaycan Respublikası Prezidentinin təqaüdü”nün təsis edilməsi haqqında” Azərbaycan Respublikası Prezidentinin 2019-cu il 15 aprel tarixli Fərmanı qəbul edilənədək qanunvericiliyə uyğun olaraq müharibə veteranlarına sosial müavinətlər verilirdi. Həmin kateqoriya işlər üzrə formalaşmış məhkəmə təcrübəsi isə ondan ibarət idi ki, müharibə veteranı statusu almış şəxslərə sözügedən müavinətlər müharibə veteranı vəsiqəsinin alındığı gündən təyin edilməli, bu zaman həm də əvvəlki üç il üçün ödəmələr aparmalıdır. Yuxarıda qeyd edilən Fərmanın 2.1.1-ci bəndinə əsasən, sözügedən təqaüd 2019cu il 1 aprel tarixədək kommunal, nəqliyyat və digər xidmətlərə görə sosial müavinət alan şəxslərə həmin sosial müavinətin əvəzinə, əmək pensiyası alan və döyüşən ordunun tərkibində xidmət etmiş müharibə iştirakçılarına (Böyük Vətən müharibəsi iştirakçıları istisna olmaqla), habelə döyüş əməliyyatı aparılan ölkədə hərbi xidmət borcunu yerinə yetirmiş hərbi qulluqçulara əmək pensiyasının sığorta hissəsinə əlavə əvəzinə verilir. “Sosial müavinətlərin məbləğinin artırılması haqqında” Azərbaycan Respublikası Prezidentinin 2013-cü il 29 avqust tarixli, 973 nömrəli Fərmanında dəyişiklik edilməsi barədə” Azərbaycan Respublikası Prezidentinin 2019-cu il 15 aprel tarixli, 640 nömrəli Fərmanına əsasən, “Sosial müavinətlərin məbləğinin artırılması haqqında” Azərbaycan Respublikası Prezidentinin 2013-cü il 29 avqust tarixli, 973 nömrəli Fərmanının, Azərbaycan Respublikasının ərazi bütövlüyü uğrunda aparılan döyüş əməliyyatlarında iştirak etdiyinə görə müharibə veteranı adı almış şəxslərə 55 manat məbləğində sosial müavinət verilməsini nəzərdə tutan 1.1.7-ci yarımbəndi ləğv edilmişdir. Həmin Fərmanın 3-cü bəndinə əsasən, bu Fərman 2019-cu il 1 aprel tarixdən tətbiq edilir. Beləliklə, 2019-cu il 1 aprel tarixdən qüvvəyə minmiş yeni hüquqi tənzimləmələrə görə, qeyd olunan tarixdən sonra müharibə veteranı adı və vəsiqəsi almış şəxslərə ünvanlı ödəniş kimi müavinət yox, Azərbaycan Respublikası Prezidentinin təqaüdü verilməyə başlanılmışdır. Odur ki, müharibə veteranlarına aylıq verilməsi nəzərdə tutulmuş bu vəsait artıq sosial müavinət statuslu ödəniş deyildir və müvafiq olaraq həmin ödənişə münasibətdə “Sosial müavinətlər haqqında” Qanunun müddəaları tətbiq olunmaqla əvvəlki üç il üçün ödəmələrin aparılması istisna edilir. Belə ki, qanunvericilikdə baş vermiş dəyişikliklərdən sonra 2019-cu il 1 aprel tarixdən əvvəl və sonra müharibə veteranı vəsiqəsi almış şəxslərə münasibətdə fərqli hüquqi vəziyyət yaranmış, müharibə veteranlarına ödəniləcək vəsaitin statusu, eləcə də həmin vəsaitlərin əvvəlki dövrlər üzrə ödənilməsinin mümkünlüyü ilə bağlı normayaradıcı tərəfindən yeni hüquq qaydası müəyyən edilmişdir. Bu mövqeyinə uyğun olaraq, məhkəmə hesab edir ki, 2019-cu il 1 aprel tarixdən sonra müharibə veteranı statusu almış şəxslərə münasibətdə yalnız Azərbaycan Respublikası Prezidentinin təqaüdü verilə bilər və bu təqaüd onu almaq hüququ yaranan gündən etibarən ödənilməlidir. Çünki təqaüdün təsis edilməsi ilə bağlı Fərmanda onu almaq hüququ yaranan gündən əvvəlki tarix üçün ödənilməsi ilə bağlı müddəa nəzərdə tutulmamışdır. Odur ki, hazırki halda iddiaçıya müharibə veteranları üçün nəzərdə tutulan sosial müavinət Fərmanın yuxarıda qeyd edilən tələblərinə əsasən xx.xx.2019-cu il tarixinədək ödənilməlidir. Həmçinin qeyd edilməlidir ki, “Məhkəmə və hakimlər haqqında” Azərbaycan Respublikası Qanunun 79-1-ci maddəsinə görə vahid məhkəmə təcrübəsi məhkəmələrin hüquqi məsələlərin həllinə yanaşmasının sabitliyini və ədalət mühakiməsi həyata keçirilərkən maddi və prosessual hüquq normalarının eyni cür tətbiq edilməsini təmin etmək məqsədilə formalaşdırılır. Ali Məhkəmə hüququn tətbiqi üzrə vahid məhkəmə təcrübəsini baxdığı işlər üzrə məhkəmə kollegiyalarının və Ali Məhkəmənin Plenumunun qərarları, habelə Ali Məhkəmənin Plenumunun məhkəmə təcrübəsinə dair verdiyi izahlar vasitəsilə formalaşdırır. Göründüyü kimi hüququn tətbiqi üzrə məhkəmə təcrübəsinin formalaşdırılması təkcə Ali Məhkəmənin Plenumunun qərarları, habelə Ali Məhkəmənin Plenumunun məhkəmə təcrübəsinə dair verdiyi izahlar vasitəsilə deyil, eyni zamanda məhkəmə kollegiyalarının fərdi işlər üzrə qərarları vasitəsi ilə də həyata keçirilir. Bu konkteskdə məhkəmə kassasiya instansiya məhkəməsinin qərarlarında məhkəmə təcrübəsinə dair verilən aşağıdakı izahların qeyd edilməsini zəruri hesab edir. Belə ki, Azərbaycan Respublikası Ali Məhkəməsinin 2-1(102)-1699/2021 saylı iş üzrə qəbul etdiyi xx.xx.2021-ci il tarixli qərarında qeyd edilmişdir ki, “Müharibə veteranı olmuş şəxsin müharibə veteranı olması faktını təsdiq edən sənədi nə zaman almasından asılı olmayaraq ona ən çoxu müraciət edilməzdən əvvəlki üç il üçün ödənilməklə aylıq müavinətlər müraciət edilmə vaxtından asılı olmayaraq “Sosial müavinət haqqında” Qanunun qüvvəyə mindiyi gündən sonra onu almaq hüququ yaranan gündən təyin edilməlidir.” Həmin qərardan da göründüyü kimi müharibə veteranı statusunu xx.xx.2019cu il tarixədək almış olan, lakin həmin statusun ona verdiyi hüquqdan, yəni Müharibə veteranlarına Azərbaycan Respublikası Prezidentinin təqaüdündən istifadə hüququndan xx.xx.2019-cu il tarixdən sonra istifadə edən şəxslərə ödənişin həyata keçirilməsinə münasibətdə məhkəmə hesab etmişdir ki, həmin növ iddialar qismən təmin edilməli, iddiaçı hər nə qədər xx.xx.2019-cu il tarixdən sonra təqaüdun ödənilməsi barədə müraciət etmiş olsa da, onun müharibə veteranı statusunun həmin tarixdən əvvəl alması nəzərə alınmalıdır. Həmin qərardan da göründüyü kimi həmin işin faktiki halı ilə indiki hallar eyni olmuş, həmin iş üzrə iddiaçı xx.xx.2019-cu il tarixdən əvvəl xx.xx.2001-ci il tarixdə müharibə veteranı olmuş, lakin təqaüdun verilməsi ilə bağlı xx.xx.2019-cu il tarixdən sonra, yəni 2020-ci ilin avqust ayında müraciət etmişdir. Birinci instansiya məhkəməsi iddianı qismən təmin edərək həmin iş üzrə (xx.xx.2016-xx.xx.2019-cu il tarixlər üzrə) müharibə veteranları üçün nəzərdə tutulan sosial müavinətin hesablanaraq ödənilməsi barədə mövqe nümayiş etdirsə də, apellyasiya instansiya məhkəməsi həmin qərarı dəyişdirmiş, cavabdehin üzərinə iddiaçıya müharibə veteranları üçün nəzərdə tutulmuş müavinətin xx.xx.2017-ci il tarixdən xx.xx.2019-cu il tarixədək olan müddətə görə hesablanaraq ödənilməsi öhdəliyinin qoyulmalı olması barədə mövqe nümayiş etdirmiş və qərar onunla əsaslandırılmışdır ki, iddiaçı hazırkı tələblə cavabdehə xx.xx.2020-ci il tarixdə müraciət etdiyindən, ona müavinətin ödənilməsi müddəti 3 il əvvəldən, yəni xx.xx.2017-ci ildən başlanmaqla xx.xx.2019-cu il tarixi ilə məhdudlaşmalıdır. Həmin qərar isə kassasiya instansiya məhkəməsinin qərarı ilə qüvvədə saxlanılmışdır. Hazırkı iş üzrə də işin faktiki halları eyni olduğundan məhkəmə hesab edir ki, gəlinən nəticə ilə həmin qərarlarla uyğunluq təşkil etməlidir. Belə ki, iddiaçı xx.xx.2019-cu il tarixdən sonra təqaüdün ödənilməsi ilə bağlı müraciət etsə də, onun əvvəlki illər üzrə məbləğin ödənilməsi hüququ yalnız 3 illik müddətlə bağlı məhdudlaşdırıla bilər. Belə ki, iddiaçının həmin ödənişləri indiyədək almama səbəbləri onun veteran statusunu həmin tarixdə alması ilə bağlı olmamış, təqaüdlə bağlı gec müraciəti olmuşdur. Onun gec müraciəti isə əvvəlki illər üzrə ödənişlərin ödənilməsini istisna etmir. Belə ki, “Sosial müavinətlər haqqında” Qanunun 9.1ci maddəsinə əsasən müavinətin ən çoxu müraciət edilməzdən əvvəlki üç il üçün ödənilməsini iddiaçı tələb edə bilər. Bu səbəbdən də ona müraciət etdiyi vaxtdan, yəni xx.xx.2022-ci il tarixdən əvvəlki 3 il ödənilməlidir. Bu zaman nəzərə alınmalıdır ki, hər nə qədər təqaüd 2022-ci il tarixdə təyin edilmiş olsa da, ödənişlər iş materiallarından da görünür ki, xx.xx.2019-cu il tarixdən ödənilməyə başlanılmışdır. Yəni iddiaçı xx.xx.2019-cu il tarixdən ödənişləri artıq almışdır. Almalı olduğu lakin almadığı müavinət isə xx.xx.2021-ci il tarixdən əvvəlki üç ildən, yəni xx.xx.2019-cu ildən başlayaraq xx.xx.2019-cu ilədək olan ödənişlərdir. Bu səbəbdən də iddiaçı yalnız həmin hissədə təmin edilməlidir. Məhkəmə əlavə olaraq onun da qeyd edilməsini zəruri hesab edir ki, müavinətin ödənilməsi müddəti təqaüdün təyin edilməsi ilə bağlı qərarın qəbul edildiyi 28 yanvar 2022-ci il tarix yox, məhz təqaüdün təyin edilməsi ilə bağlı ərizənin verildiyi tarix olan 26 yanvar 2022-ci il tarixdir. Qeyd olunanları nəzərə alaraq məhkəmə hesab edir ki, iddia tələbi qismən təmin olunmalıdır. Yuxarıda göstərilənlərə əsasən və Azərbaycan Respublikası İnzibati Prosessual Məcəlləsinin 68-ci , 69-cu , 75-ci və 85-ci maddələrini rəhbər tutaraq, məhkəmə qərara aldı: İddia tələbi qismən təmin edilsin. İddiaçı müharibə veteranı üçün nəzərdə tutulmuş müavinətin ödənilməyən, yəni xx.xx.2019-cu ildən xx.xx.2019-cu ilədək fərq məbləğinin ödənilməsi öhdəliyi cavabdeh Əmək və Əhalinin Sosial Müdafiəsi Nazirliyi tabeliyində Dövlət Sosial Müdafiə Fondunun Sosial Ödənişlərin Təyinatı üzrə Mərkəzi Filialına həvalə edilsin. İddia qalan hissədə təmin edilməsin. Qərardan təqdim olunduğu gündən 30 gün müddətində Bakı İnzibati Məhkəməsi vasitəsilə Bakı Apelyasiya Məhkəməsinin İnzibati Kollegiyasına (ünvan: Bakı şəhəri, Z.Xəlilov küçəsi-540) apelyasiya şikayəti verilə bilər. Hakim: Orxan Həsənov