Şirvan Kommersiya Məhkəməsi Qətnamə — İş №e-2-2(121)-1501/2023

Azərbaycan Respublikası adından QƏTNAMƏ Şirvan şəhəri İş № e-2-2(121)-1501/2023 01.11.2023 ŞİRVAN KOMMERSİYA MƏHKƏMƏSİ Giriş hissə: Hakim Abbasov Zaur Vahid oğlunun sədrliyi, Musayev Fərhad Böyükağa oğlunun katibliyi, İddiaçı nümayəndəsi X1 iştirakı ilə, İddiaçı Cavabdeh qarşı pul tələbinə dair işə Şirvan Kommersiya Məhkəməsinin inzibati binasında açıq məhkəmə iclasında baxaraq, məhkəmə müəyyən etdi: Təsviri hissə: İddiaçı Cavabdeh qarşı iddia ərizəsi ilə məhkəməyə müraciət edərək, cavabdehdən əsas borca görə 3175,63 manat və ödənilmiş mediasiya rüsumuna görə 60 manat olmaqla, cəmi 3235,63 manat pulun alınaraq İddiaçı MMC-nə verilməsi barədə qətnamə qəbul edilməsini xahiş etmişdir. İddia ərizəsi onunla əsaslandırılmışdır ki, İddiaçı ilə Cavabdeh arasında bağlanmış şifahi əqdə əsasən, cavabdeh 2022-ci il mövsümündə xam-pambıq əkilməsi məqsədilə iddiaçı tərəfindən ona avans olaraq müxtəlif aqrotexniki xidmətlər göstərilməsini, pul, malmaterial verilməsini xahiş etmiş, bunun müqabilində isə tədarük mövsümü vaxtı xampambıq verməklə təhvil götürdüyü avansın dəyərini əvəzləşdirməyi öhdəsinə götürmüşdür. Cavabdehin iddiaçının “MKT-Ağcabədi” filialına ünvanladığı ərizəsi ilə də onun könüllü iradə ifadəsi və niyyəti təsdiq edilmişdir. Cavabdeh iddiaçıdan avans olaraq ümumi dəyəri 3175,63 manat təşkil edən aqrotexniki xidmətləri, pul vəsaitini və s. təhvil almışdır. Lakin cavabdeh tərəfindən xam-pambıq təhvil verilməmiş və son nəticədə iddiaçıya təhvil götürdüyü avans xidmətlərin dəyərinə görə 3175,63 manat borcu yaranmışdır. İddiaçı nümayəndəsi X2 məhkəmə iclasında iştirak edərək, iddia ərizəsinin məzmununa uyğun izahat verdi və iddianın təmin edilməsini məhkəmədən xahiş etdi. Məhkəmə iclasının vaxtı və yeri barədə lazımi qaydada xəbərdar edilməsinə baxmayaraq Cavabdeh məhkəmə iclasına gəlməmişdir. Məhkəmə, Azərbaycan Respublikasının Mülki Prosessual Məcəlləsinin 185.5-ci maddəsinə əsasən işə cavabdehin iştirakı olmadan baxılmasını mümkün hesab etmişdir. Əsaslandırıcı hissə: Məhkəmə, işin müəyyən edilmiş hallarını nəzərə alaraq, iş materiallarında olan sənədlərə və digər sübutlara məcmu halda qiymət verərək hesab edir ki, iddia tələbi qismən əsaslı olduğuna görə qismən təmin edilməlidir. Belə ki, iş materiallarında olan Cavabdeh İddiaçı “MKT-Ağcabədi” filialına ünvanladığı ərizədən görünür ki, o, 3.20 hektar sahədə pambıq əkib becərməyi və hər hektara görə İddiaçı MMC-nin “MKT-Ağcabədi” filialına 25 sentnerdən az olmayaraq mövcud standartlara cavab verən xam-pambıq təhvil verməyi öhdəsinə götürür, bunun müqabilində ardıcıllıq prinsipinə uyğun olaraq, avans olaraq toxumluq çiyid, gübrə, zəhərli həşəratların, alaq otlarının məhv edilməsi üçün zəhərlər və lazım olan digər avans vəsaitlərin verilməsini, habelə zəruri aqrotexniki xidmətlərin (şum, mala və digər xidmətlər) görülməsini xahiş edir, götürdüyü avans vəsaitlərin və Cəmiyyət tərəfindən görülmüş xidmətlərin dəyərinin ödənilməsini öhdəsinə götürür. İş materiallarında olan görülən işlər, xidmətlər və ödənilən vəsaitlər haqqında məlumatı özündə əks etdirən cədvəldən görünür ki, xx.xx.2021-ci il tarixdən xx.xx.2022-ci il tarixədək olan dövrdə Cavabdeh aid sahəyə iddiaçı tərəfindən müxtəlif aqrotexniki xidmətlər göstərilmiş, toxum, dərman və s. verilmiş, həmçinin Cavabdeh hesabına pul vəsaiti köçürülmüşdür. Həmin cədvələ əsasən ümumilikdə iddiaçı tərəfindən cavabdehə göstərilən xidmətin, görülən işlərin və köçürülən pul vəsaitinin ümumi dəyəri 3175,63 manat olmuş, cavabdeh tərəfindən iddiaçıya isə heç bir ödəniş edilməmiş, xammal verilməmişdir. İş materiallarında olan “Hesabdan çıxarış”dan görünür ki, İddiaçı tərəfindən Cavabdeh bank hesabına ümumilikdə 2000 manat məbləğində pul vəsaiti köçürülmüşdür, cavabdeh tərəfindən həmin vəsaitdən 1989,80 manat məbləğində pul geri qaytarılmışdır. Dövrün sonuna qalıq borcunun məbləği 10,20 manat olmuşdur. İş materiallarında olan xx.xx.2022-ci il tarixli, 30003094 nömrəli, 30003086 nömrəli və 30003093 nömrəli; xx.xx.2022-ci il tarixli, 30004911 nömrəli və 30004912 nömrəli; xx.xx.2022-ci il tarixli, 30003862 nömrəli; xx.xx.2021-ci il tarixli, 30001442 nömrəli, 30001440 nömrəli və 30001441 nömrəli; xx.xx.2022-ci il tarixli, 30003052 nömrəli; xx.xx.2022-ci il tarixli, 30004854 nömrəli iş aktlarının surətlərindən görünür ki, həmin aktlara əsasən üzrə İddiaçı “MKT Ağcabədi” filialı ilə Cavabdeh arasında şifahi razılaşmanın şərtlərinə əsasən İddiaçı tərəfindən Cavabdeh sahəsinə ümumi dəyəri 793,13 manat olan müvafiq xidmətlər göstərilmişdir. İş materiallarında olan xx.xx.2022-ci il tarixli, 7 100 871 nömrəli qaimənin surətindən görünür ki, İddiaçı MMC-nin “MKT Ağcabədi” filialı tərəfindən Cavabdeh ümumi dəyəri 382,50 manat olan toxumluq çiyid verilmişdir. İş materiallarında olan iddiaçının cavabdehə ünvanladığı xx.xx.2023-cü il tarixli pretenziya məktubunun surətindən görünür ki, İddiaçı ilə Cavabdeh arasında bağlanmış şifahi müqaviləyə əsasən yaranmış borcun ödənilməsi xahiş edilmiş, əks təqdirdə müqavilə üzrə əmələ gəlmiş borcun İddiaçı MMC-yə ödənilməsi tələbi ilə məhkəməyə müraciət olunacağı barədə Cavabdeh xəbərdarlıq edilmişdir. İş materiallarında olan “İlkin mediasiya sessiyasında iştirak edilməməsi barədə arayış”ın surətindən görünür ki, İddiaçı MMC-nin ərizəsinə əsasən xx.xx.2023-cü il tarixinə təyin edilən mediasiya sessiyasında cavabdeh iştirak etməmişdir. İş materiallarında olan “elektron qaimə”nin surətindən görünür ki, İddiaçı MMC ilkin mediasiya sessiyasının keçirilməsi üçün Cəbrayıl 1 saylı Mediasiya Təşkilatının hesabına 60 manat vəsait ödəmişdir. Beləliklə işin qeyd edilən faktiki hallarına əsasən müəyyən olunur ki, iş üzrə tərəflər öz aralarında şifahi razılığa gəlmişlər ki, iddiaçı cavabdehə məxsus olan sahədə xam pambıq əkilməsi və tədarük mövsümündə yığılmış xam pambığın iddiaçıya satılması müqabilində cavabdehə müxtəlif aqrotexniki xidmətlərin göstərilməsini, həmçinin cavabdehə avans olaraq nağd pul vəsaitinin verilməsini, cavabdeh isə tədarük etdiyi xampambığın ilk olaraq iddiaçı tərəfindən göstərilmiş xidmətlərin, verilmiş malların və nağd pul vəsaitinin qaytarılması məqsədi ilə iddiaçıya verilməsini, bundan sonra tədarük ediləcək xam pambığın isə razılaşdırılmış qiymətə iddiaçıya satılmasını öhdələrinə götürürlər. İddiaçı iddia edir ki, cavabdehlə aralarında olan razılaşmanın şərtlərinə əməl edərək cavabdehə ümumi dəyəri 3175,63 manat təşkil edən xidmət göstərilmiş, mal verilmiş və cavabdehin hesabına nağd pul vəsaiti köçürülmüşdür. Lakin cavabdeh razılaşma üzrə öhdəliklərini icra etməyərək aldığı avansın müqabilində iddiaçıya xammal təhvil verməmiş, həmçinin aldığı pul vəsaitini qaytarmamışdır. İddiaçı öz tələbinin faktiki əsası kimi iş aktlarına, qaiməyə və bank hesabından çıxarış məlumatlarına istinad edir. Cavabdeh məhkəmə iclaslarına gəlməməklə yanaşı, iddia ərizəsinə dair etiraz verməmiş, məhkəməyə iddia tələbinin əsassızlığına dair sübut təqdim etməmişdir. Məhkəmə, tələbinin faktiki əsasının təsdiqi üçün iddiaçı tərəfindən təqdim edilmiş sənədlərə hüquqi qiymət verərək bu qənaətə gəlir ki, təqdim edilmiş sübutlar iddia tələbini qismən təsdiq edir. Belə ki, ilk olaraq cavabdehin bank hesabına köçürülmüş 2000 manat pul vəsaitinin guya geri qaytarılmaması ilə bağlı iddiaçının tələbi, onun özü tərəfindən sübut qismində məhkəməyə təqdim edilmiş hesabdan çıxarış məlumatları ilə təkzib edilir. Belə ki, həmin hesabdan çıxarış məlumatından görünür ki, İddiaçı MMC tərəfindən Cavabdeh bank hesabına köçürülmüş 2000 manat məbləğində vəsaitin 1989,80 manat hissəsi cavabdeh tərəfindən geri qaytarılmış, cəmi 10,20 manat məbləğində borcu qalmışdır. Lakin, iddiaçı tərəfindən tərtib edilmiş görülən işlər, xidmətlər və ödənilən vəsaitlər haqqında məlumatı özündə əks etdirən cədvəldə həmin vəsaitin tam şəkildə cavabdeh tərəfindən ödənilmədiyi qeyd olunmuş və həmin vəsait geri ödənilməyən avans məbləği kimi iddia ərizəsində cavabdehdən tələb olunmuşdur. Buna görə də məhkəmə hesab edir ki, cavabdehin bank hesabına köçürülmüş 2000 manat vəsaitə dair hissədə iddia tələbi yalnız ödənilməyən 10,20 manat həcmində təmin edilə bilər. Məhkəmə həmçinin, görülmüş işlər və xidmətlərin dəyərinə dair məlumatları özündə əks etdirən iş aktlarına qiymət verərək bu nəticəyə gəlir ki, həmin aktlar üzrə iddia tələbi tam təmin edilə bilməz. Belə ki, qeyd edilən aktlara əsasən, iddiaçı tərəfindən cavabdehə ümumilikdə 793,13 manat məbləğində iş və xidmət göstərilməsi müəyyən olunur. Lakin məhkəmə araşdırması zamanı aşkar edilmişdir ki, həmin aktların bir neçəsi cavabdeh tərəfindən imzalanmamışdır, yəni həmin iş və xidmətlər cavabdeh tərəfindən təhvil alınmamışdır. İmzalanmış aktlara əsasən görülən iş və xidmətlərin dəyəri isə ümumilikdə 606,98 manat təşkil etmişdir. Cavabdeh tərəfindən ümumilkdə 606,98 manat dəyərində iş və xidmətlərin göstərilməsini təsdiq edən aktların mötəbərliliyinə dair etiraz təqdim edilmədiyinə görə məhkəmə hesab edir ki, həmin aktlara münasibətdə iddia tələbi 606,98 manat məbləğində iş və xidmətlərin görülməsi hissəsində öz təsdiqini tapır. Məhkəmə qeyd edir ki, eyni əsasla dəyəri 382,50 manat olan toxumluq çiyid verilməsinə dair qaimə də mötəbər sübut kimi qəbul edilməməlidir. Belə ki, adı çəkilən qaimə də Cavabdeh tərəfindən imzalanmamışdır və buna görə də, qeyd olunan çəkidə və məbləğdə toxumluq çiyidin cavabdeh tərəfindən təhvil alınması faktını müəyyən etmək mümkün olmamışdır. Beləliklə, məhkəmə müəyyən edir ki, iddiaçı tələbinin tam şəkildə təmin edilməsi barədə tələbinin əsası kimi istinad etdiyi hallarla bağlı təkzibedilməz və mötəbər sübutları məhkəməyə təqdim edə bilməmişdir. Buna görə də, iddia qismən, iş materialları ilə təsdiq edilə bilən hissədə təmin edilməlidir. Məhkəmə, şərh olunanları ümumiləşdirərək iddianın təmin edilə bilən hissəsi haqqında bu qənaətə gəlir ki, araşdırma nəticəsində Cavabdeh müqavilə üzrə yaranmış öhdəliklərini vaxtında və lazımınca icra etmədiyi aşkar olunur. Buna görə də məhkəmə hesab edir ki, iddiaçının Cavabdeh qarşı müqavilə üzrə öhdəliklərinin icrasına dair tələbi qanuni və əsaslıdır. Məhkəmə, tərəflərin daxil olduqları hüquq münasibətinin xarakteri ilə bağlı qeyd edir ki, tərəflər arasında müqavilə münasibətlərindən irəli gələn öhdəlik hüquq münasibətləri mövcud olmuşdur və həmin müqavilə münasibətləri struktur baxımından mülki qanunvericilikdə nəzərdə tutulmuş alqı-satqı müqaviləsinə daha çox uyğun gəlir. Belə ki, işin məhkəmə tərəfindən müəyyən edilmiş faktiki halları bu nəticəyə gəlməyə əsas verir ki,iddiaçı tərəfindən cavabdehə göstərilən xidmətlərin, verilən mal-materialın və nağd pul vəsaitinin məqsədi cavabdehin ona məxsus olan sahədən daha çox məhsul əldə etməsinə və sonradan həmin məhsulun razılaşdırılmış qiymətlərlə iddiaçıya satılmasına nail olmaqdan ibarət olmuşdur. Bu isə son nəticədə tərəflər arasında cavabdehin istehsal etdiyi məhsulun alqı-satqısının həyata keçirilməsi barədə konsensual razılığın əldə edildiyini göstərir. Buna görə də məhkəmə hesab edir ki, tərəflər arasında olan razılaşma mülki qanunvericilikdə nəzərdə tutulmuş klassik mənada alqı-satqı müqaviləsi sayılmasa da (belə ki, Mülki Məcəllənin alqı-satqı müqaviləsinin leqal tərifini nəzərdə tutan 567-ci maddəsinə görə, alqı-satqı müqaviləsinə əsasən alıcı mülkiyyətinə qəbul etdiyi əşyanın qarşılığında xidmət, digər əşya və s. deyil, yalnız müəyyənləşdirilmiş pul məbləği ödəməyi öhdəsinə götürür), tərəflərin müqavilə münasibətlərinə daxil olarkən güddükləri hüquqi niyyət və məqsəd nəzərə alındıqda alqı-satqıya oxşar müqavilə kimi qiymətləndirilməlidir. Məhkəmə, həmçinin iddiaçının hazırki tələbi irəli sürməsi üçün subyektiv hüquqa malik olub-olmamasına və cavabdeh tərəfindən həmin hüququn pozulub-pozulmamasına münasibət bildirməyi vacib hesab edir. İşin müəyyən edilmiş faktiki hallarını nəzərə alaraq məhkəmə bu qənaətə gəlir ki, iddiaçının hazırki tələblə bağlı subyektiv hüququ tərəflər arasında etibarlı şəkildə bağlanılmış xam pambığın alqı-satqısına dair şifahi razılaşmadan irəli gəlir. Həmin razılaşmanın şərtlərinə görə iddiaçı cavabdehə məxsus olan sahədə xam pambıq əkilməsi və tədarük mövsümündə yığılmış xam pambığın iddiaçıya satılması müqabilində cavabdehə avans verilməsini öhdəsinə götürmüşdür. İşdə olan sənədlərdən görünür ki, iddiaçı tərəfindən cavabdehə ümumilikdə 617,18 manat məbləğində aqrotexniki xidmətlər, mal-material, pul vəsaiti və s. şəklində avans verilmişdir. Cavabdeh isə müqavilə üzrə öz üzərinə düşən öhdəliyini yerinə yetirməmişdir və nəticədə onun iddiaçıya verilən avansın məbləği qədər ödənilməmiş borcu yaranmışdır. Cavabdehin ödənilməmiş avans borcunun qalması işdə olan sənədlərlə təsdiq olunur. Beləliklə müəyyən olunur ki, iddiaçının hazırki tələblə çıxış etməsi üçün subyektiv hüququ vardır və həmin hüquq cavabdeh tərəfindən pozulmuşdur. Məhkəmə hesab edir ki, iddia tələbinin maddi hüquqi əsasını Azərbaycan Respublikası Mülki Məcəlləsinin aşağıdakı normaları təşkil edir. Mülki Məcəlləinin 567-ci maddəsinə əsasən, alğı-satqı müqaviləsinə görə satıcı əşyanı alıcının mülkiyyətinə verməyi, alıcı isə əşyanı qəbul edib əvəzində müəyyənləşdirilmiş pul məbləğini (qiyməti) ödəməyi öhdəsinə götürür. Mülki Məcəllənin 599.1-ci maddəsinə əsasən, alqı-satqı müqaviləsində alıcının əşyanı satıcıdan almazdan əvvəl tam və ya qismən ödəmək (qabaqcadan ödəniş) vəzifəsinin nəzərdə tutulduğu hallarda alıcı ödənişi müqavilədə nəzərdə tutulan müddətdə, müqavilədə belə müddət nəzərdə tutulmadıqda isə bu Məcəllənin 427-ci maddəsinə uyğun müəyyənləşdirilmiş müddətdə həyata keçirir. Mülki Məcəllənin 599.3-cü maddəsinə əsasən, qabaqcadan ödəniş məbləğini almış satıcı əşyanı müəyyənləşdirilmiş müddətdə vermək vəzifəsini icra etmirsə, alıcı ödədiyi əşyanın verilməsini və ya əşya üçün qabaqcadan ödədiyi məbləğin qaytarılmasını tələb edə bilər. İddiaçının cavabdehə verdiyi avansın qaytarılmasına dair tələbi həmçinin öhdəlik hüququnun ümumi normalarının tələblərindən də irəli gəlir. Belə ki, Azərbaycan Respublikası Mülki Məcəlləsinin 385.1-ci maddəsinə görə, öhdəliyə əsasən bir şəxs (borclu) başqa şəxsin (kreditorun) xeyrinə müəyyən hərəkəti etməlidir, məsələn, pul ödəməli, əmlak verməli, iş görməli, xidmətlər göstərməli və i.a. və ya müəyyən hərəkətdən çəkinməlidir, kreditorun isə borcludan öz vəzifəsinin icrasını tələb etmək hüququ vardır. Həmin Məcəllənin 386.1-ci maddəsinə əsasən, öhdəliyin zərər vurulması, əsassız varlanma və ya bu Məcəllədə nəzərdə tutulmuş digər əsaslar nəticəsində əmələ gəlməsi halları istisna olmaqla, öhdəliyin əmələ gəlməsi üçün onun iştirakçıları arasında müqavilə olmalıdır. Həmin Məcəllənin 442-ci maddəsinə əsasən, öhdəliyin icra edilməməsi dedikdə onun pozulması və ya lazımınca icra edilməməsi (vaxtında icra edilməməsi, mallarda, işlərdə və xidmətlərdə qüsurlarla və ya öhdəliyin məzmunu ilə müəyyənləşdirilmiş digər şərtləri pozmaqla icra edilməsi) başa düşülür. Həmin Məcəllənin 445.2-ci maddəsinə əsasən, öhdəliyin onun icrası üçün müəyyənləşdirilmiş müddətdə icra edilməməsi və icra müddəti çatanadək kreditorun etdiyi xəbərdarlıqdan sonra da öhdəliyin icra edilməməsi borclunun icranı gecikdirməsi sayılır. Məhkəmə, iddianın 60 manat mediasiya xərcinin cavabdehdən tutulmasına dair hissəsini əsaslı hesab edir. Belə ki, Cavabdeh müqavilədən irəli gələn vəzifələrini lazımınca icra etmədiyinə görə iddiaçının məhkəmədə iddia qaldırması ilə əlaqədar mediasiya xərcini ödəməsi ilə iddiaçıya əlavə zərər vurmuşdur. Buna görə də, iddiaçının mediasiya xərcini ödəməsi nəticəsində çəkdiyi əlavə xərc də cavabdehdən alınaraq iddiaçıya ödənilməlidir. “Mediasiya haqqında” Azərbaycan Respublikası Qanununun 36.5-ci maddəsinə əsasən, “Mediasiya prosesinin tətbiqi barədə müqavilə”də və mediasiyaya dair qeydşərtdə başqa şərt nəzərdə tutulmayıbsa, həmçinin ilkin mediasiya sessiyasında tərəfin üzrsüz səbəbdən iştirak etməməsi halında digər tərəfin bütün mediasiya xərclərini ödədiyi hallar istisna olmaqla, mediasiyaya çəkilən xərclər tərəflər arasında bərabər şəkildə bölüşdürülür. Mediasiyaya dair qeyd-şərtə və ya “mediasiya prosesinin tətbiqi barədə müqavilə”nin şərtlərinə zidd olaraq mediasiyada, həmçinin ilkin mediasiya sessiyasında üzrsüz səbəbdən iştirak etməyən tərəf mediasiya ilə bağlı digər tərəfin çəkdiyi bütün mediasiya xərclərini ona ödəməlidir. Məhkəmə həmçinin hesab edir ki, məhkəmə xərcinə daxil olan dövlət rüsumu da cavabdehdən tutularaq dövlət büdcəsinə ödənilməlidir. Belə ki, hazırki iş üzrə iddia ərizəsinin verilməsinə görə “Dövlət rüsumu haqqında” Azərbaycan Respublikası Qanununun 8.1.1-ci maddəsinə əsasən iddiaçı ödədiyi 30 manat rüsum ödəməli olduğuna, lakin həmin Qanunun 9.1-1-ci maddəsinə görə, “Mediasiya haqqında” Azərbaycan Respublikasının Qanununa uyğun olaraq mediasiya prosesinin nəticəsinə dair barışıq sazişi bağlanmadıqda məhkəməyə müraciət edərkən mediasiya prosesi ilə bağlı xərclərin öz üzərinə düşən hissəsini ödəmiş tərəf və ya həmin Qanunun 36.2-ci maddəsinə uyğun olaraq mediasiya xərclərini ödəmiş tərəf dövlət rüsumunu ödəməkdən azad olunduğuna, həmçinin iddia tələbi qismən təmin olunduğuna görə qeyd edilən dövlət rüsumu cavabdehdən tutulmalıdır. Azərbaycan Respublikası Mülki Prosessual Məcəlləsinin 14.2-ci maddəsinə əsasən, məhkəmə yalnız tərəflərin təqdim etdikləri sübutları araşdırmalı və onlardan istifadə etməlidir. Azərbaycan Respublikasının MPM-nin 77.1-ci maddəsinə əsasən, hər bir tərəf öz tələblərinin və etirazlarının əsası kimi istinad etdiyi halları sübut etməlidir. Azərbaycan Respublikasının Mülki Prosessual Məcəlləsinin 119.1-ci maddəsinə əsasən, məhkəmə xərcləri ödənilmiş tələblərin məbləğinə münasib olaraq işdə iştirak edən şəxslərə aid edilir. Azərbaycan Respublikasının Mülki Prosessual Məcəlləsinin 119.2-ci maddəsinə əsasən, iddiaçı müəyyən olunmuş qaydada dövlət rüsumunu ödəməkdən azad edilmişsə, dövlət rüsumu iddianın təmin edilmiş hissəsinə mütənasib olaraq cavabdehdən tutularaq dövlət gəlirlərinə alınır. Azərbaycan Respublikası MPM-nin 217-ci maddəsinin tələblərinə görə məhkəmənin qətnaməsi qanuni və əsaslı olmalıdır (217.1), qətnamə iş üzrə müəyyən edilmiş hallara və tərəflərin qarşılıqlı münasibətinə uyğun əsaslandırılmalıdır (217.3), bu Məcəllənin 10-1.3cü maddəsində nəzərdə tutulmuş məhkəmə icraatında işə baxan məhkəmə öz qətnaməsini yalnız elektron məhkəmə icraatı materiallarına əlavə edilmiş və məhkəmə iclasında tədqiq olunmuş sübutlarla əsaslandırır (217.5). Nəticə hissəsi: Şərh olunanlara əsaslanaraq və Azərbaycan Respublikası MPM-nin 119, 216-220-ci maddələrini rəhbər tutaraq məhkəmə, qət etdi: İddia ərizəsi qismən təmin edilsin. Cavabdeh 617,18 manat məbləğində əsas borc, 60 manat ilkin mediasiya sessiyasının keçirilməsi ilə bağlı ödənilmiş məbləğ olmaqla, ümumilikdə 677,18 manat məbləğində pul tutularaq İddiaçınə ödənilsin. İddia qalan hissədə təmin edilməsin. İddia ərizəsinin verilməsinə görə nəzərdə tutulan 30 manat məbləğində dövlət rüsumu cavabdehə aid edilsin və Cavabdeh tutularaq dövlət büdcəsinə ödənilsin. İşdə iştirak edən şəxslərə qətnamə rəsmi qaydada verildiyi gündən 1 (bir) ay müddətində Şirvan Kommersiya Məhkəməsi vasitəsilə (“Elektron Məhkəmə” informasiya sistemində yaradılmış elektron kabinetdən istifadə edilməklə) Şirvan Apellyasiya Məhkəməsinə apellyasiya şikayəti verilə bilər. Məhkəmə qətnaməsindən şikayət verilməmişdirsə, işdə iştirak edən şəxslərə rəsmi qaydada verildiyi gündən 1 (bir) ay keçdikdən sonra qanuni qüvvəyə minir. Hakim Zaur Abbasov