Naxçıvan MR Babək Rayon Məhkəməsi Qətnamə — İş №2(079)-248/2024

Azərbaycan Respublikası adından QƏTNAMƏ Babək şəhəri İş № 2(079)-248/2024 07.03.2024 NAXÇIVAN MR BABƏK RAYON MƏHKƏMƏSİ Babək Rayon Məhkəməsinin hakimi Əliyev Zamiq Xudaverdi oğlunun sədrliyi, X4 məhkəmə iclas katibliyi, Ərizəçi iştirakı ilə, Ərizəçi mediasiya prosesi nəticəsində bağlanılmış barışıq sazişinin təsdiq edilməsi tələbinə mülki işə məhkəmənin inzibati binasında açıq məhkəmə iclasında baxaraq m ü ə y y ə n e t d i: Ərizəçi “28” fevral 2024-cü ildə ərizə ilə Babək Rayon Məhkəməsinə müraciət edərək Maraqlı şəxs ilə aralarında bağlanmış 21 iyul 2023-cü il tarixli, A-843 nömrəli barışıq sazişinin təsdiq edilməsi barədə qətnamə qəbul edilməsini məhkəmədən xahiş etmişdir. O, tələbini əsaslandıraraq bildirmişdir ki, mənimlə Maraqlı şəxs arasında bağlanmış nikah 2016-cı il tarixdə Babək Rayon Məhkəməsinin qətnaməsi ilə pozulub. Bizim birgə yaşadığımız müddətdə 16 avqust 2010-cu il təvəllüdlü X7 doğulmuşdur. Maraqlı şəxs ilə mənim aramızda bağlanmış 21 iyul 2023-cü il tarixli barışıq sazişinə əsasən Maraqlı şəxs hər ayın sonu 200 (iki yüz) manat alimenti mənim kart hesabıma ödəməyi öz öhdəsinə götürmüşdür. Bu barədə M-00133 nömrəsi ilə qeydiyyatdan keçmiş mediator X6 iştirakı ilə Maraqlı şəxs ilə mənim aramızda 21 iyul 2023-cü il tarixdə barışıq sazişi imzalanmışdır. Barışıq sazişinin şərtlərinə əsasən Maraqlı şəxs keçmiş həyat yoldaşı Ərizəçi ilə birgə nikahdan doğulmuş övladları 16 avqust 2010-cu il tarixdə Babək rayonu, Sirab kəndində anadan olan X1 üçün Ərizəçi hər ay 200 (iki yüz) manat məbləğində aliment ödəyəcəyini öhdəsinə götürür, alimentin ödənilməsi pul vəsaitinin hər ayın sonu Ərizəçi kart hesabına köçürülməsi vasitəsilə həyata keçiriləcəkdir. Ərizəçi məhkəmədə verdiyi izahatında Təbriz ilə 2009-cu ildə ailə qurduğunu, birgə nikahlarından bir uşaq dünyaya gəldiyini, onunla beş ay birlikdə yaşadıqdan sonra ayrıldıqlarını, lakin aralarında bağlanmış nikahın 2016-cı ildə pozulduğunu, Təbrizdən əvvəlcə məhkəmə qətnaməsi əsasında hər ay 100 manat alıment tutulduğunu, alimenti cavabdehin atasının ödədiyini, 2023-cü ilin iyul ayında isə cavabdehlə aralarında barışıq sazışı imzalandığını və sazişə əsasan Təbrizin ona hər ay 200 manat ödəməli olduğunu, maraqlı şəxsin ona 2023-cü ilin sentyabr ayında 200 manat və 2024-cü ilin fevral ayında 200 manat olmaqla, ümumilikdə barışıq sazişi üzrə 400 manat ödədiyini, bununla bağlı dəfələrlə qarşı tərəfə müraciət etdiyini, lakin onun alimenti ödəmədiyini qeyd edərək yekunda Maraqlı şəxs ilə aralarında olan mediasiya sazişinin alimentə dair hissəsinin təsdiq edilməsini məhkəmədən xahiş etmişdir. Maraqlı şəxs məhkəmə iclasının vaxtı və yeri barədə rəsmi qaydada məlumat verilməsinə baxmayaraq o, məhkəmə iclasında iştirak etməmiş və bunun səbəbləri barədə məhkəməyə əvvəlcədən məlumat verməmişdi. Məhkəmə Azərbaycan Respublikası Mülki Prosessual Məcəlləsinin 355-25.2-ci maddəsinə əsaslanmaqla Maraqlı şəxs iştirakı olmadan işə baxılmasını mümkün saymışdı. Mülki işin materiallarını tədqiq edən məhkəmə tərəflər arasında əvvəllər nikah bağlanmasını, onların birgə nikahından X7 adlı ümumi uşaqlarının olmasını, onlar arasında bağlanmış nikahın pozulmasını, tərəflərin hazırda ayrı yaşamasını və onların birgə nikahlarından doğulmuş uşaqların anası, yəni iş üzrə ərizəçinin yanında qalmasını, tərəflər arasında 21 iyul 2023-cü ildə mediasiya prosesi zamanı onların birgə nikahlarından olan uşağın saxlanılması üçün alimentin ödənilməsi qaydasının müəyyən edilməsi barədə barışıq sazişi bağlanmasını müəyyən edir. Bu faktlar aşağıdakılarla təsdiq olunur: - ərizəyə əlavə olunmuş və Babək rayon qeydiyyat şöbəsi tərəfindən verilmiş 18 yanvar 2017-ci il tarixli, AZ-İ seriyalı, 176715 nömrəli nikahın pozulması haqqında şəhadətnamənin təsdiq edilmiş surətindən X5 ilə Maraqlı şəxs arasında nikah bağlanması və sonradan nikahın pozulması, bunun nikahın pozulması haqqında akt qeydləri kitabında 06 nömrə ilə qeyd edilməsi, ərizəçinin özünə “Abbasova” soyadını seçməsi; - ərizəyə əlavə edilmiş və Babək rayon qeydiyyat şöbəsi tərəfindən verilən 14 oktyabr 2010-cu il tarixli, AZ-İİ seriyalı, 504726 nömrəli doğum haqqında şəhadətnamənin təsdiq edilmiş surətindən tərəflərin 16 avqust 2010-cu il tarixdə X7 adlı övladının dünyaya gəlməsi; -ərizəçinin müraciətindən və barışıq sazişinin mahiyyətindən, həmçinin işdə iştirak edən şəxsin məhkəmədə verdiyi izahatından tərəflərin ayrı yaşaması, onların birgə nikahından olan uşağın hazırda anasının yanında qalması; -ərizəyə əlavə edilən X2 21 iyul 2023-cü il tarixli, A-843 nömrəli barışıq sazişindən Ərizəçi Maraqlı şəxs alimentin artırılması tələbi ilə bağlı müraciət etməsi və tərəflər arasında həmin müraciətlə bağlı barışıq sazişinin bağlanması aydın olur. Ərizəçi isə Maraqlı şəxs arasında mediasiya prosesi zamanı bağlanmış 21 iyul 2023-cü il tarixli, A-843 nömrəli barışıq sazişinin maraqlı şəxs tərəfindən icra edilmədiyi üçün təsdiq edilməsini istəyir. Ərizəçinin tələbinin hüquqi həlli ilə bağlı məhkəmə ilkin olaraq bildirir ki, Azərbaycan Respublikası Mülki Prosessual Məcəlləsinin 355-25.1-ci maddəsinə görə barışıq sazişinin təsdiq edilməsi ilə bağlı ərizəyə məhkəməyə daxil olduqdan sonra 10 gün müddətində baxılır. Mülki-Prosessual Məcəlləsinin 77.1-ci maddəsinə əsasən hər bir tərəf öz tələblərinin və etirazlarının əsası kimi istinad etdiyi halları sübut etməlidir. Yuxarıda qeyd olunan prosessual normanın məzmunundan da göründüyü kimi mülki prosessual qanunvericilik sübutetmə vəzifəsinin bölüşdürülməsinin ümumi qaydasını, sübutetmə prosesində məhkəmənin mövqeyini müəyyənləşdirir və mülki prosesin çəkişmə xarakteri daşımasını təsbit edir. Qeyd edilən normaya əsasən iddiaçı iddianın əsasını təşkil edən halları sübut etməlidir. Həmin hallara mübahisəli hüquq münasibətinin mövcudluğu ilə əlaqədar olan faktlar və cavabdeh tərəfindən iddiaçının hüququnun pozulmasını və mübahisələndirilməsini təsdiqləyən faktlar aiddir. Bundan əlavə Azərbaycan Respublikası Konstitusiyasının 125-ci maddəsinin Vİİ hissəsinin Azərbaycan Respublikasının mülki prosessual qanunvericiliyi baxımından şərh edilməsinə dair Azərbaycan Respublıkası Konstitusiya Məhkəməsinin 18 mart 2019-cu il tarixli qərarında da qeyd olunur ki, prosessual qanunvericilik işin faktiki hallarının müəyyən edilməsində və araşdırılmasında tərəflərin hüququna üstünlük vermişdir. Hüquqi həqiqət prinsipinə görə sübutların toplanması və təqdim edilməsi yükü bütünlüklə tərəflərin üzərinə düşür. Ərizəyə əlavə edilmiş 21 iyul 2023-cü il tarixli, A-843 nömrəli barışıq sazişindən görünür ki, Ərizəçi (saziş üzrə birinci tərəf) ilə Maraqlı şəxs (saziş üzrə ikinci tərəf) arasında onların birgə nikahından olan uşağın saxlanılması alimentin tutulmasının müəyyən edilməsi ilə bağlı aşağıdakı şərtlərlə barışıq sazişi bağlanmışdı: Tərəflər birlikdə mediasiya prosesində aralarında qərara gəldilər ki, övladları 16 avqust 2010-cu il təvəllüdlü X1 üçün atası Maraqlı şəxs hər ayın sonu 200 (iki yüz) manat aliment pulu birinci tərəfə-Ərizəçi müvafiq kart hesabı ilə ödəməsinə razılaşdılar. Məhkəmə bildirir ki, Azərbaycan Respublikası Mülki Prosessual Məcəlləsinin 14-cü maddəsinə əsasən məhkəmə yalnız tərəflərin təqdim etdiyi sübutları araşdırmalı və onlardan istifadə etməlidir. Eyni zamanda həmin Məcəllənin 78.1-ci maddəsinin mahiyyətinə görə isə sübutlar işdə iştirak edən şəxslər tərəfindən birinci instansiya məhkəməsinə təqdim olunur. Məhkəmə mübahisənin həlli ilə bağlı aşağıdakı hüquq normalarını qeyd etməyi zəruri hesab edir. “Mediasiya haqqında” Azərbaycan Respublikası Qanununun 1.0.1-ci maddəsində qeyd edilir ki, mediasiya mediatorun (mediatorların) vasitəçiliyi ilə tərəflər arasında yaranmış mübahisənin qarşılıqlı razılıq əsasında həlli ilə bağlı bu Qanunla müəyyən olunan prosesdir. Həmin Qanunun 1.0.7-ci maddəsinə əsasən barışıq sazişi tərəflər arasında mediasiya prosesi nəticəsində əldə edilən yazılı razılaşmadır. Sözü gedən Qanunun 33.1-ci maddəsi ilə müəyyən edilir ki, barışıq sazişi tərəflər arasında yazılı formada bağlanır. Mülki Prosessual Məcəllənin 355-23.1-ci maddəsinə görə “Mediasiya haqqında” Azərbaycan Respublikası Qanununda müəyyən edilmiş müddət ərzində mediasiya prosesi nəticəsində əldə edilən barışıq sazişi könüllü qaydada icra edilmədikdə və ya barışıq sazişinin könüllü icrasından imtina olunduqda, ərizəçi barışıq sazişinin məcburi icrası üçün barışıq sazişinin təsdiq edilməsi barədə (barışıq sazişinin bu Məcəllənin 191.2-1-ci maddəsinə uyğun olaraq təsdiq edildiyi hal istisna olmaqla) məhkəməyə müraciət edə bilər. "Mediasiya haqqında" Azərbaycan Respublikası Qanununun 34-cü maddəsinin tələbinə əsasən barışıq sazişi, əgər sazişdə ayrı şərt nəzərdə tutulmayıbsa, imzalandığı gündən tərəflər üçün məcburi xarakter daşıyır. Barışıq sazişində tərəflər arasında ayrı müddət müəyyən edilməyibsə barışıq sazişi imzalandığı gündən 10 gün müddətində könüllü şəkildə icra olunmalıdır. Barışıq sazişinin könüllü icrasından boyun qaçırma Azərbaycan Respublikasının Mülki Məcəlləsinə uyğun olaraq barışıq sazişində müəyyən olunan məsuliyyətə səbəb olur. Əgər barışıq sazişinin könüllü icrasından imtina olunsa, tərəf (o cümlədən məhkəmə baxışında olan işlər üzrə tərəf) barışıq sazişinin məcburi icrası üçün məhkəməyə müraciət edə bilər. Barışıq sazişi məcburi icra edilməsi üçün məhkəmə tərəfindən müvafiq qaydada təsdiq olunur (bu Qanunun 34.5-ci maddəsinin tələbləri nəzərə alınmaqla). Barışıq sazişi bu Qanunun 33.3cü maddəsinə zidd olduqda, onun təsdiq edilməsindən imtina olunur. Göründüyü kimi qanunvericilik mediasiya prosesi zamanı tərəflər arasında bağlanmış barışıq sazişinin icrasını məcburi xarakter daşımasını müəyyən etmişdi. Lakin "Mediasiya haqqında" Azərbaycan Respublikası Qanunun 33.3-cü maddəsində göstərilir ki, barışıq sazişi qanuna və bu Qanunun 3.3-cü maddəsinin birinci cümləsinin müddəalarına zidd olmamalıdır. Həmin Qanunun 3.3-cü maddəsi ilə müəyyən edilir ki, bu Qanunun 3.1-ci maddəsində nəzərdə tutulan mübahisələr mediasiyada iştirak etməyən üçüncü şəxslərin və ya məhkəmə tərəfindən fəaliyyət qabiliyyəti olmayan, yaxud məhdud fəaliyyət qabiliyyətli hesab edilən şəxslərin hüquqlarına toxunduqda belə mübahisələr üzrə mediasiya keçirilə bilməz. Həmin hallar aşkar edildikdə mediator (mediasiya təşkilatı), tərəflər və ya onlardan biri həmin mübahisələr üzrə mediasiya prosesindən imtina edirlər. Həmçinin Azərbaycan Respublikası Mülki Prosessual Məcəlləsinin 355-26-cı maddəsində mediasiya prosesi nəticəsində bağlanılmış barışıq sazişinin və ya onun bir hissəsinin təsdiq edilməsindən imtina olunması əsasları öz əksini tapmışdı. Həmin normaya görə barışıq sazişi və ya onun bir hissəsi qanuna zidd olduqda; barışıq sazişi mediasiyada iştirak etməyən üçüncü şəxslərin və ya məhkəmə tərəfindən fəaliyyət qabiliyyəti olmayan, yaxud məhdud fəaliyyət qabiliyyətli hesab edilən şəxslərin hüquqlarına toxunulan mübahisələr üzrə keçirilmiş mediasiya prosesinin nəticəsində bağlanıldıqda məhkəmə barışıq sazişinin və ya onun bir hissəsinin təsdiq edilməsindən imtina edir. Tərəflər arasında bağlanılan barışıq sazişinin qanuniliyini yuxarıda qeyd edilən əsaslar üzrə yoxlayan məhkəmə aşağıdakıları qeyd edir. Azərbaycan Respublikası Konstitusiyasının 17-ci maddəsinin İİ hissəsinə əsasən uşaqların qayğısına qalmaq və onları tərbiyə etmək valideynlərin borcudur. Bu borcun yerinə yetirilməsinə dövlət nəzarət edir. “Uşaq hüquqları haqqında” Konvensiyanın 18-ci maddəsinin 1-ci hissəsində qeyd olunur ki, iştirakçı dövlətlər uşağın tərbiyəsi və inkişafı üçün hər iki valideynin ümumi və eyni məsuliyyət daşıması prinsipinin tanınmasını təmin etməkdən ötrü mümkün olan bütün səyləri göstərirlər. Uşağın tərbiyəsi və inkişafı üçün əsas məsuliyyəti valideynlər və ya müvafiq hallarda qanuni qəyyumlar daşıyırlar. Uşağın ən yaxşı mənafeyi onların əsas qayğı obyektidir. Həmin Konvensiyanın 27-ci maddəsinin 2-ci hissəsinə əsasən valideyn(lər) və ya uşağı tərbiyə edən digər şəxslər uşağın inkişafı üçün lazım olan həyat şəraitini öz qabiliyyətləri və maliyyə imkanları daxilində təmin etməyə görə əsas məsuliyyəti daşıyırlar. Azərbaycan Respublikasının Ailə Məcəlləsinin 56.1-ci maddəsinə əsasən, valideynlər öz uşaqları barəsində bərabər hüquq və vəzifələrə malikdirlər. Valideynlərin uşaqlarını saxlamaq vəzifəsi həmçinin Azərbaycan Respublikası Ailə Məcəlləsinin 75.1-ci maddəsində və “Uşaq hüquqları haqqında” Azərbaycan Respublikası Qanunun 19-cu maddəsində əks olunmuşdur. Ailə Məcəlləsinin 94.1-ci maddəsinin tələbinə görə aliment ödənilməsi barədə saziş (alimentin miqdarı, ödənilmə qaydası və şərtləri) aliment ödəməli olan şəxslə onu alan şəxs arasında, aliment ödəməli olan və (və ya) onu alan şəxs fəaliyyət qabiliyyəti olmayan şəxs olduqda isə həmin şəxslərin qanuni nümayəndələri arasında bağlanır. Tam fəaliyyət qabiliyyəti olmayan şəxslər aliment ödənilməsi barədə sazişi özlərinin qanuni nümayəndələrinin razılığı ilə bağlayırlar. Həmin Məcəllənin 75.4-cü maddəsinə əsasən, valideynlər uşaqlarını saxlamadıqda, uşaqların saxlanması üçün vəsait (aliment) valideynlərdən məhkəmə qaydasında tutulur. Aliment öhdəliyi dedikdə, ailə münasibətlərinin iştirakçısı olan şəxslər arasında yaranan elə hüquq münasibətləri başa düşülür ki, burada bir tərəf digər tərəfin saxlanılması üçün onlar arasında olan razılıq əsasında və ya qanunvericiliyə uyğun olaraq məcburi qaydada müəyyən edilən vəsaiti, yəni alimenti ödəməyə borclu olur. Ailə qanunvericiliyinin tələbinə əsasən məhkəmə qaydasında alimentin tutulmasının iki qaydası müəyyən edilib: aliment ödəyənin aylıq qazancının (gəlirinin) müəyyən hissəsi miqdarında və sabit pul məbləğində. Azərbaycan Respublikası Ailə Məcəlləsinin 78-ci maddəsində uşağın saxlanılması üçün alimentin sabit pul məbləğində tutulmasını əsası kimi şəxsin bu barədə olan xahişi qeyd olunmuşdur. Azərbaycan Respublikasının Ailə Məcəlləsinin 78.1-ci maddəsinə əsasən, valideynlər arasında yetkinlik yaşına çatmayan uşaqlara aliment ödənilməsi barədə saziş yoxdursa, eləcə də, aliment verməyə borclu olan valideynin qazancı (gəliri) qeyri-müntəzəm, dəyişən olarsa, ya qazancın (gəlirin) hamısını və ya bir hissəsini həmin valideyn natura və ya xarici valyuta ilə alırsa, yaxud onun qazancı və ya sair gəliri yoxdursa, habelə alimentin valideynin qazancından (gəlirindən) müəyyən hissə kimi tutulması mümkün olmadığı, çətinlik törətdiyi və tərəflərdən birinin və ya marağının əhəmiyyətli dərəcədə pozulduğu başqa hallarda, uşaqların saxlanması üçün vəsait tutulmasını tələb edən şəxsin xahişi ilə alimentin miqdarı məhkəmə tərəfindən hər ay ödənilməli olan sabit pul məbləğində və ya eyni zamanda həm sabit pul məbləğində, həm də bu Məcəllənin 76-cı maddəsinə uyğun olaraq, qazancın (gəlirin) müəyyən hissəsi kimi müəyyən edilə bilər. Azərbaycan Respublikası Konstitusiya Məhkəməsinin “Аzərbаycаn Respublikası Аilə Məcəlləsinin 76, 78 və 112-ci maddələrinin şərh edilməsinə dair” 27 iyul 2016-cı il tarixli qərarında formalaşdırdığı hüquqi mövqe isə ondan ibarətdir ki, aliment ödənilməsi barədə saziş olmadıqda məhkəmə Azərbaycan Respublikası Ailə Məcəlləsinin 76.2 və 78.2-ci maddələrinə, bu Qərarda formalaşmış hüquqi mövqeyə uyğun olaraq, hər iki tərəfin maddi və ailə vəziyyəti və diqqətəlayiq digər hallarla yanaşı, uşağın əvvəlki təminatının səviyyəsinə də qiymət verməlidir. Göstərilən hallara qiymət verərkən isə məhkəmə həmçinin nəzərə almalıdır ki, “Uşaq hüquqları haqqında” Azərbaycan Respublikası Qanununun 13-cü maddəsinə uyğun olaraq, uşağın Azərbaycan Respublikasının qanunvericiliyi ilə müəyyən edilmiş minimum dolanacaq xərclərindən az olmayan maddi təminat almaq hüququ vardır. “Azərbaycan Respublikasında 2024-cü il üçün yaşayış minimumu haqqında” Azərbaycan Respublikasının Qanununa əsasən, 2024-cü ildə ölkədə yaşayış minimumu uşaqlar üçün 235 (iki yüz otuz beş) manat məbləğində müəyyən edilmişdir. Göründüyü kimi qanunvericilik valideynlər arasında birgə nikahlarından olan uşağın saxlanılması üçün aliment ödənilməsi barədə saziş bağlamasını istisna etmir. Bu səbəbdən də mübahisə iştirakçıları arasında bağlanmış barışıq sazişini məhkəmə qanuna zidd hesab etmir. Məhkəmə belə hesab edir ki, barışıq sazişinin bağlanmasından sonra onun könüllü icra müddətində icra edilmədiyini, barışıq sazişinin təsdiq edilməsindən imtina edilməsi üçün əsasların mövcud olmadığını, barışıq sazişinin qanuna zidd olmadığını, uşaqların mənafeyinin təmin edilməsinin zəruriliyi nəzərə alınaraq ərizə əsaslı sayılmalıdır. Mülki Prosessual Məcəllənin 355-25.3-cü maddəsi ilə müəyyən edilir ki, məhkəmə ərizəyə baxarkən bu Məcəllənin 355-26-cı maddəsində sadalanmış halların olub-olmadığını müəyyən edir və barışıq sazişinin təsdiq edilməsi və ya təsdiq edilməsindən imtina olunması barədə qətnamə qəbul edir. Azərbaycan Respublikası Mülki Prosessual Məcəlləsinin 234.2.1-ci maddəsində dərhal icra olunmalı qətnamələrdən biri kimi şəxsin saxlanılması üçün vəsaitlərin o cümlədən alimentlərin alınması qeyd olunduğundan qətnamə dərhal icra edilməlidir. Alimentin hansı vaxtdan tutulmasına münasibət bildirən məhkəmə qeyd edir ki, işdə iştirak edən şəxsin izahatından, həmçinin Ərizəçi müraciətinə əlavə etdiyi ərizədən barışıq sazişi ilə müəyyən edilmiş alimentin beş aydır ödənilməməsi və X3 2023-cü ilin sentyabr ayında 200 (iki yüz) manat və 09 fevral 2024-cü ildə 200 (iki yüz) manat məbləğində, ümumilikdə 400 (dörd yüz) manat ödəniş etməsi müəyyən edilir. Barışıq sazişinin 21 iyul 2023-cü ildə bağlanmasını və Maraqlı şəxs həmin saziş üzrə öhdəliyinin icra etməsi anının hər ayın sonu olmasını nəzərə alan məhkəmə belə hesab edir ki, alimentin tutulması 31 iyul 2023-cü ildən hesablanmalıdır. Mülki-Prosessual Məcəllənin 119.1-ci maddəsinə əsasən məhkəmə xərcləri ödənilmiş tələblərin məbləğinə mütənasib olaraq işdə iştirak edən şəxslərə aid edilməsi qeyd edildiyindən və hazırki iş üzrə ərizə əsaslı olduğundan iddiaçı tərəfdən iddia qaldırılan zaman ödənilmiş 100 (bir yüz) manat miqdarında dövlət rüsumunun maraqlı şəxsdən alınaraq ərizəçiyə ödənilməlidir. Göstərilənləri nəzərə alaraq məhkəmə yekunda aşağıdakı nəticəyə gəlir: -Ərizəçi ərizəsi əsaslı olduğundan təmin edilməli; -Ərizəçi ilə Maraqlı şəxs arasında mediasiya prosesi nəticəsində bağlanılmış 21 iyul 2023-cü il tarixli, A-843 nömrəli barışıq sazişi təsdiq edilməli; - Maraqlı şəxs barışıq sazişi üzrə Ərizəçi ümumilikdə 400 (dörd yüz) manat ödəməsi nəzərə alınmaqla, 31 iyul 2023-cü il tarixdən hesablanmaqla, 16 avqust 2010-cu il təvəllüdlü X3 yetkinlik yaşına çatanadək saxlanılması üçün hər ay Maraqlı şəxs 200 (iki yüz) manat miqdarında aliment tutularaq uşağın anası Ərizəçi ödənilməli; - Ərizəçi tərəfindən ərizə verilməsi üçün ödənilmiş 100 (bir yüz) manat miqdarında dövlət rüsumu Maraqlı şəxs alınaraq ərizəçiyə ödənilməli; - qətnamə alimentə dair hissədə dərhal icra edilməlidir. Azərbaycan Respublikası Mülki-Prosessual Məcəlləsinin 217.3-cü maddəsinin tələbinə görə, qətnamə iş üzrə müəyyən edilmiş hаllаrа və tərəflərin qarşılıqlı münasibətinə uyğun əsаslаndırılmаlıdır. Həmin Məcəllənin 217.4-cü maddəsinə əsasən məhkəmə (hakim) öz qətnaməsini yalnız məhkəmə iclasında tədqiq olunmuş sübutlarla əsaslandırır. Məhkəmə yuxarıda göstərilənlərə əsasən və Azərbaycan Respublikasının Mülki- Prosessual Məcəlləsinin 216-220, 358.0.3 və 360-cı maddələrini rəhbər tutaraq q ə t e t d i: Ərizəçi ərizəsi əsaslı olduğundan təmin edilsin. Ərizəçi ilə Maraqlı şəxs arasında mediasiya prosesi nəticəsində bağlanılmış 21 iyul 2023-cü il tarixli, A-843 nömrəli barışıq sazişi təsdiq edilsin. Maraqlı şəxs barışıq sazişi üzrə Ərizəçi ümumilikdə 400 (dörd yüz) manat ödəməsi nəzərə alınmaqla, 31 iyul 2023-cü il tarixdən hesablanmaqla, 16 avqust 2010-cu il təvəllüdlü X3 yetkinlik yaşına çatanadək saxlanılması üçün hər ay Maraqlı şəxs 200 (iki yüz) manat miqdarında aliment tutularaq uşağın anası Ərizəçi ödənilsin. Ərizəçi tərəfindən ərizə verilməsi üçün ödənilmiş 100 (bir yüz) manat miqdarında dövlət rüsumu Maraqlı şəxs alınaraq ərizəçiyə ödənilsin. Qətnamə alimentə dair hissədə dərhal icra edilsin. Qətnamədən, işdə iştirak edən şəxslərə rəsmi qaydada verildiyi gündən 1 ay müddətində Babək Rayon Məhkəməsi vasitəsilə Naxçıvan Muxtar Respublikası Ali Məhkəməsinin mülki kollegiyasına apelyasiya şikayəti verilə bilər. Sədrlik edən: Zamiq Əliyev