Lerik Rayon Məhkəməsi Qətnamə — İş №2(048)-588/2024

Azərbaycan Respublikası adından QƏTNAMƏ Lerik rayonu İş № 2(048)-588/2024 16.07.2024 LERİK RAYON MƏHKƏMƏSİ Kiçibəyov Atabəy Qələbəy oğlunun sədrliyi, Mirzəyev Faiq Fizuli oğlunun katibliyi, İddiaçı cavabdeh Lerik rayon Polis Şöbəsinin pasport Xidmətinə qarşı yaşayış sahəsindən istifadə hüququna xitam verilməsi tələbinə dair mülki işə açıq məhkəmə iclasında baxaraq, müəyyənetdi: İddiaçı iddia ərizəsi ilə məhkəməyə müraciət edərək Göstərdiyim şəxslər AZE 08448214, FİN 2QC0JL2 X6, AZE 13966471, FİN 4W9LEGX X1, AZE AZE 12274484, FİN 7REKCCZ X11; AZE 17947807, FİN 1QDY927 X8, AA 3819220, FİN 8PJPNİL X9 və AA 3842781, FİN 27DQW2W olan X2 ünvan 1 ünvanında yerləşən fərdi yaşayış evinə olan qeydiyyatlarının silinməsi və İcrasını Cavabdeh-nin Qeydiyyat və X5 həvalə edilməsi barədə qətnamə qəbul edilməsini xahiş etmişdir. İddiaçı iddiasını onunla əsasladırmışdır ki, Lerik şəhər A.Əsədullayev küçəsi vสกเทศ məxsus 27 dekabr 2006-cı il tarixində xususi mülkiyyət kimi adına qeydə alınmış ********* qeydiyyat nömrəli, **********60-10301 saylı çıxarışla mülkiyyətinə verilmiş. 0.27 ha torpaq sahəsində yerləşən 2 mərtəbəli, 7 otaqlı, 161 kv.m yaşayış, 137.7 kv.m köməkçi sahədən ibarət 21 nömrəli fərdi yaşayış evim var. Sözügedən fərdi yaşayış evinin çıxarışın təzələmək istəyərkən ona məlum olmuşdur ki, AZE 08448214, FİN 2QC0JL2 X6, AZE 13966471, FİN 4W9LEGX X1, AZE AZE 12274484, FİN 7REKCCZ X11; AZE 17947807, FİN 1QDY927 X8, AA 3819220, FİN 8PJPNİL X9 və AA 3842781, FİN 27DQW2W olan X4 adlı şəxslər onun xususi mülkiyyətində olan yaşayış edində qeydiyyatdadırlar. Göstərdiyi şəxslərin ona məxsus yaşayış evinin qeydiyatına düşməsinin səbəbkarları Cavabdeh-nin Pasport xidmətinin keçmiş əməkdaşlarının hərəkətlərinin ucbatından olmuşdur. ünvan 2 ünvanında yerləşən 27 dekabr 2006-cı il tarixində xususi mülkiyyət kimi adına qeydə alınmış ********* qeydiyyat nömrəli, **********60-10301 saylı çıxarışla mülkiyyətinə verilmiş, 0.27 ha torpaq sahəsində yerləşən 2 mərtəbəli, 7 otaqlı, 161 kv.m yaşayış.137.7 kv.m köməkçi sahədən ibarət 21 nömrəli fərdi yaşayış evi ona məxsusdur, yuxarıda göstərdiyim şəxslər, onun ailə üzvləri deyil, heç vaxt ona məxsus yaşayış evinin qeydiyatına düşmələinə razılıq verməmişdir. Bu barədə Cavabdeh-nin Pasport xidmətinin əməkdaşlarına bidirsə də onlar məsələnin məhkəmə qaydasında baxılmasını bildirmişlər. Ona görə də, məhkəməyə müraciət etmişəm.Bu səbəbdən də məhkəməyə müraciət etmək məcburiyyətində qalmışdır. İddiçı İddiaçı ərizə ilə məhkəməyə müraciət edərək məhkəmə iclasına gələ bilmədiyini,iddianı müdafiə etdiyini və məhkəmədən bu bardə qətnamə çıxarılmasını xahiş etmişdir. Məhkəmə iclası zamanı maraqlı şəxsin nümayəndəsi məhkəmə iclasının vaxtı və yeri barədə lazımi qaydada xəbərdar edilsə də, o, məhkəmə iclasına gəlməmiş və gəlməməsinin səbəbləri barədə məlumat verməmişdir. Belə olan halda məhkəmə Azərbaycan Respublikası MPM-nin 185.5-ci maddəsinə əsasən işə onun iştirakı olmadan baxılmasını mümkün hesab etmişdir. Məhkəmə, işə əlavə edilmiş sənədləri tədqiq edib, sübutlara obyektiv, qərəzsiz, hərtərəfli və tam baxaraq belə hesab edir ki, iddia əsaslı olduğundan təmin edilməlidir. Azərbaycan Respublikası Mülki Məcəlləsinin 6.1-ci maddəsinə əsasən mülki dövriyyə iştirakçılarının əmlak müstəqilliyi, mülkiyyətin toxunulmazlığı, mülki hüquqların maneəsiz həyata keçirilməsinə şərait yaradılması, pozulmuş hüquqların bərpasının təmin edilməsi və mülki hüquqların məhkəmə müdafiəsi mülki qanunvericiliyin prinsiplərindəndir. Azərbaycan Respublikasının Konstitusiyasının 13-cü maddəsinin birinci hissəsinə əsasən Azərbaycan Respublikasında mülkiyyət toxunulmazdır və dövlət tərəfindən müdafiə olunur. Konstitusiyanın 29-cu maddəsinin tələbinə görə hər kəsin mülkiyyət hüququ vardır. Hər kəsin mülkiyyətində daşınar və daşınmaz əmlak ola bilər. Mülkiyyət hüququ mülkiyyətçinin təkbaşına və ya başqaları ilə birlikdə əmlaka sahib olmaq, əmlakdan istifadə etmək və onun barəsində sərəncam vermək hüquqlarından ibarətdir. Mülkiyyət hüququ, o cümlədən xüsusi mülkiyyət hüququ qanunla qorunur. «İnsan hüquqlarının və əsas azadlıqlarının müdafiəsi haqqında» Avropa Konvensiyasının 1 saylı Protokolunun 1-ci maddəsinə əsasən hər bir fiziki və hüquqi şəxs öz mülkiyyətindən dinc istifadə hüququna malikdir. Heç kəs cəmiyyətin maraqları naminə, qanunla və ya beynəlxalq hüququn ümumi prinsipləri ilə nəzərdə tutulmuş şərtlər istisna olmaqla, öz mülkiyyətindən məhrum edilə bilməz. Konvensiyanın 8-ci maddəsinə görə hər kəs öz şəxsi və ailə həyatına, mənzilinə və yazışma sirrinə hörmət hüququna malikdir. «R.Ağalarovun şikayəti üzrə məhkəmə aktlarının Konstitusiyaya və qanunlara uyğunluğunun yoxlanılmasına dair» 26 sentyabr 2007-ci il tarixli qərarında Konstitusiya Məhkəməsi qeyd etmişdir ki, mülkiyyət hüququ Azərbaycan Respublikasında nəinki mülkiyyətçinin hüquqi təsbit olunmuş geniş səlahiyyətləridir (ona məxsus olan əmlaka faktiki sahib olmaq, öz tələbatlarının təmin olunması üçün təyinatından asılı olaraq bu əmlakdan istədiyi kimi istifadə etmək, əmlakın hüquqi müqəddəratını öz iradəsinə görə müəyyən etmək), həm də qüvvədə olan qanunvericilik çərçivəsində digər şəxslərin hüquq və qanunla qorunan maraqlarını pozmadan mülkiyyətçinin dövlət tərəfindən təminat altına alınmış həmin əmlak üzərində üstünlüyünə üçüncü şəxslərin müdaxiləsini aradan götürmək, bu zaman öz mülahizəsinə görə və maraqlarına uyğun hərəkət etmək səlahiyyətidir. «Ədalət mühakiməsinin həyata keçirilməsi zamanı «İnsan hüquqları və əsas azadlıqların müdafiəsi haqqında» Avropa Konvensiyası müddəalarının və İnsan Hüquqları üzrə Avropa Məhkəməsinin presedentlərinin tətbiqi haqqında» Azərbaycan Respublikasının Ali Məhkəməsinin Plenumunun 30 mart 2006-cı il tarixli 2№-li Qərarının 2-ci bəndində göstərilmişdir ki, Azərbaycan Respublikası «İnsan hüquqlarının və əsas azadlıqların müdafiəsi haqqında» Avropa Konvensiyasının iştirakçısı və onu 2002-ci ilin aprel ayının 15-də ratifikasiya etmiş dövlət kimi Konvensiya və onun Protokollarının təsiri və tətbiqi məsələləri üzrə İnsan Hüquqları üzrə Avropa Məhkəməsinin yurisdiksiyasının məcburiliyini tanıyır. Azərbaycan Respublikası Konvensiyanı ratifikasiya etdiyi dövrdən sonra yuridiksiyası altında olan insanların Konvensiyada nəzərdə tutulan hüquqlarını təmin etməlidir. İnsan və vətəndaş hüquqlarının və azadlıqlarının pozulması ilə bağlı məhkəmələr mili qanunvericiliklə yanaşı Konvensiya müddəalarını rəhbər tutmalı və bu zaman İnsan Hüquqları üzrə Avropa Məhkəməsinin təcrəbəsinə istinad etməlidirlər. «Ceyms və başqaları Birləşmiş Krallığa qarşı» işində (21 fevral 1986-cı il tarixli qərarı) Avropa İnsan Hüquqları Məhkəməsi qeyd etmişdir ki, mülkiyyət hüququnu təmin edən 1 saylı Protokolun 1-ci maddəsi üç müxtəlif normadan ibarətdir: birinci abzasın birinci cümləsində təsbit olunan birinci norma ümumi xarakterlidir və mülkiyyətdən maneəsiz istifadə prinsipini bəyan edir; birinci abzasın ikinci cümləsində təsbit olunan ikinci norma mülkiyyətdən məhrum edilməni əhatə edir və onu müəyyən şərtlərlə şərtləndirir; nəhayət ikinci abzasda bəyan edilən üçüncü norma təsdiq edir ki, iştirakçı dövlətlər ümumi maraqlara müvafiq olaraq mülkiyyətdən istifadəyə nəzarəti və digər tədbirləri həyata keçirmək hüququna malikdirlər. İkinci və üçüncü normalar mülkiyyətdən maneəsiz istifadə hüququna edilən konkret müdaxilə nümunələri ilə bağlıdır; buna görə də, onlar birinci normada bəyan edilən ümumi prinsip baxımından şərh olunmalıdır. Həmçinin Avropa Məhkəməsi əmlakdan maneəsiz istifadə hüququnun konkret məzmunu ilə bağlı ilk dəfə «Marks Belçikaya qarşı» işində şərh verərək göstərilmişdir ki, «əmlakdan maneəsiz istifadə hüququ mahiyyəti etibarı ilə mülkiyyət hüququna təminat verir». Azərbaycan Respublikası Konstitusiyasının 60-cı maddəsinə əsasən «Hər kəsin hüquq və azadlıqlarının məhkəmədə müdafiəsinə təminat verilir». Azərbaycan Respublikası Mülki Məcəlləsinin 152.1-ci maddəsinə əsasən mülkiyyət hüququ - subyektin ona mənsub əmlaka (əşyaya) öz istədiyi kimi sahib olmaq, ondan istifadə etmək və ona dair sərəncam vermək üzrə dövlət tərəfindən tanınan və qorunan hüquqdur. Beləliklə də, işin araşdırılan halları ilə müəyyən edilmişdir ki, Azərbaycan Respublikası Əmlak Məsələləri Dövlət Komitəsinin Yanında Daşınmaz Əmlakın Dövlət Reyesteri Xidməti tərəfindən verilmiş çıxarışdan görünür ki,İddiçı İddiaçı mülkiyyətində olan ünvan 2 ünvanında yerləşən 27 dekabr 2006-cı il tarixində xususi mülkiyyət kimi adına qeydə alınmış ********* qeydiyyat nömrəli, **********60-10301 saylı çıxarışla İddiaçı adına rəsmiləşdirilmişdir. X6, X1, X11, X8, X9 və X2 ünvan 1 ünvanında yerləşən yaşayış sahəsində istifadə etmək hüquqları yoxdur.Onlar müvafiq qurumların səhvi üzündən iddiaçının evinə qeydiyyata salınmışlar. Göstərilən yaşayış evi isə tam mülkiyyət hüququ əsasında iddiaçıya məxsusdur. Göstərilənlərə əsasən məhkəmə hesab edir ki, yaşayış sahəsi üzərində mülkiyyət hüququ iddiaçıya məxsus olduğundan və X6, X1, X11, X8, X9 və X2 həmin yaşayış sahəsindən istifadə etmələri üçün heç bir hüquqi əsasları olmadığından onların yaşayış sahəsindən istifadə hüquqları itirilmiş hesab edilməlidir. “Yaşayış yeri və olduğu yer üzrə qeydiyyat haqqında” Azərbaycan Respublikası Qanununun 9-cu maddəsinə əsasən müvafiq icra hakimiyyəti orqanları tərəfindən şəxs yaşayış yeri üzrə qeydiyyatdan-yaşayış sahəsindən çıxarıldıqda və ya yaşayış sahəsindən istifadə hüququna xitam verildikdə məhkəmənin qununi qüvvəyə minmiş qətnaməsi əsasında çıxarılır. Azərbaycan Respublikasının MPM-nın 217.4-cü maddəsinə əsasən məhkəmə (hakim) öz qətnaməsini yalnız məhkəmə iclasında tədqiq olunmuş sübutlarla əsaslandırır. Yuxarıda göstərilənlərə əsasən və Azərbaycan Respublikası Mülki Prosessual Məcəlləsinin 216-220 və 360-cı maddələrini rəhbər tutaraq, məhkəmə qətetdi: İddia təmin edilsin. X6, X1, X11, X8, X9 və X2 ünvan 1 ünvanında yerləşən yaşayış mənzilinə istifadə hüquqları itirilmiş hesab edilsin. Qətnamə həmin şəxslərin evin qeydiyyatından çıxarılması üçün əsasdır. Qətnamədən rəsmi qaydada verildiyi gündən bir ay müddətində Lerik rayon Məhkəməsi vasitəsi ilə Şirvan Apellyasiya Məhkəməsinə apellyasiya şikayəti (“Elektron məhkəmə” informasiya sistemində yaradılan elektron kabinet vasitəsilə) verilə bilər. Qətnamədən şikayət verilmədikdə, qəbul edildiyi gündən 1 (bir) ay keçdikdən sonra qanuni qüvvəyə minir Hakim: Atabəy Kiçibəyov